Willy VANNITSEN

Geboortedatum: 8 februari 1935
Geboorteland: België
Overleden op: † 19.08.2001

Zijn tijdgenoten uit de jaren vijftig en zestig weten het zeker: Willy Vannitsen was misschien wel het grootste wielertalent dat ooit op een racefiets heeft gezeten. Hij heeft staaltjes wielrennen laten zien waar de oude Vlaamse kenners nu nog over spreken. De mannen die de uitslag van de Ronde van Vlaanderen van tientallen jaren her nog zo uit het hoofd kunnen opdreunen.
“D’n Willy dat was d’r ene, hè, groter dan Van Looy!”, was er in de staminees te horen, als de pinten na een subtiel handgebaar nog eens waren ververst. “Wah, groter dan d’n Eddy!”, overtreft een andere klak. “Maar ’m had nie altied goesting”, relativeert het derde rode hoofd met kleine varkensoogjes.
Dat was de makke van Willy Vannitsen en het gesprek gaat al gauw over al die andere Vlaamse coureurs die wel het talent maar niet het karakter hadden van de twee Rikken, d’n ijzeren Briek en vooral d’n Eddy. Zoals diejen Willy, wiens carrière zich het best liet vergelijken met een RollsRoyce die te lang in de garage heeft gestaan. Tien jaar oud en slechts vijfduizend kilometer op de teller.
Want wat heeft hij nou helemaal gewonnen met dat uitzonderlijke talent? De Waalse Pijl en enkele van stad tot stad wedstrijden, die ze in Vlaanderen semi-klassiekers noemen. En twee etappes in de Tour en eentje in de Giro. Oh ja, en twee zesdaagsen. Eén in Brussel met Van Looy als maat en één in Antwerpen gekoppeld aan het toen sterkste duo van het hele zesdagencircus: Post-Van Looy. Zo kan m'n oude moeder het ook.
Willy Vannitsen werd geboren in Jeuk, een dorp in Belgisch Limburg. Een kleine gemeenschap met een joekel van een kerk en maar liefst vier kapellekes om Jezus van het kruis te bidden. Zijn afkomst was geen stimulans, want hij had niet voldoende jeuk in zijn kont om zijn ster overeenkomstig zijn talent te doen stralen. Ja, jaren later toen de pensioengerechtigde leeftijd naakte, toen vloog hij nog terwijl zijn tijdgenoten met de handjes op het stuur amper nog de dertig in het uur haalden.
Er werd onder de coureurs van zijn tijd met eerbied gesproken over het feit hoe hard d’n Willy als zestig-plusser nog trainde. Ontzag alom, maar Peter Post relativeerde het zoals alleen hij dat kon met de woorden: “Dat had-ie toen moeten doen.” En gelijk had Peter.
Een val met de fiets luidde in 1999 het einde van Willy Vannitsen in. Hij lag enige tijd in coma in het ziekenhuis en herstelde uiteindelijk maar gedeeltelijk. Hij leefde nog tweeënhalf jaar. Beloftes, het kerkhof ligt er vol mee.

08-02-2016