ad ad ad ad
Deel 3 is uit

William PEDEN

Geboortedatum: 16 april 1906
Geboorteland: Canada
Overleden op: † 30.01.1980

Ik heb voor deze rubriek vandaag twee renners gekozen, omdat ze veel gemeen hebben. Niet hun geboortedag, want de oudste van de twee werd op 16 april geboren en de jongste vandaag precies honderd jaar geleden.
Eigenlijk hebben ze alleen hun achternaam en nationaliteit gemeen, want Douglas en William Peden waren Canadese wielrenners én broers. Ze scheelden tien jaar en twee dagen in leeftijd, maar zijn het beide om verschillende redenen waard om hier herdacht te worden.
William Peden (foto 1 & 2) was een van de beste baanrenners van zijn tijd en werd in zijn topjaren The King genoemd. Net iets minder vaak dan Torchy, omdat zijn haar zo rood was als een gloeiende toorts.
Als we de zesdaagsenverslagen uit die tijd mogen geloven dan was hij een geweldenaar en een krachtmens dat een gruwelijk verzet kon draaien. Hij reed in zeventien profjaren jaar 123 zesdaagsen en won er 38. Een moyenne van bijna dertig procent.
Toen hij in 1948 afscheid nam was hij met de meeste zeges internationaal recordhouder. Dat record werd pas in 1965 gebroken door Rik Van Steenbergen, die tot het aantal van veertig kwam.
In 1931 vestigde Torchy in Minneapolis een wereldrecord met vliegende start over één mijl. De snelheid die hij bereikte was 119 kilometer en 677 meter per uur. Gewoon op de fiets, maar wel achter een auto met een geweldig windscherm. Je moet het maar durven.
Als wielrenner heeft broer Douglas veel minder indruk gemaakt en ook zijn erelijst is minder imposant. Zo kwam de jarige van vandaag maar tot zeven zesdaagsenoverwinningen. Het kleine broertje van Torchy onderscheidde zich echter op een andere wijze.
Ad van der Linden schrijft in de wintermaanden op deze plaats wekelijks over schaatsende wielrenners en wielrennende schaatsers. Hoewel zijn voorraad onbeperkt lijkt, zijn atleten die in twee takken van sport excelleren zeldzaam.
De jongste Peden onderscheidde zich in maar liefst negen sporten. Behalve in het wielrennen leverde hij prestaties als honkballer, basketballer en cricketer, nadat hij als tiener ook op hoog niveau aan atletiek, boksen, zwemmen, softbal en tennis had gedaan.
Om die reden wordt Dougy Peden heden ten dage nog steeds beschouwd als de grootste sportman uit de Canadese geschiedenis. Terwijl hij in de rest van de wereld het meest bekend is als wielrenner en dan nog uitsluitend als zesdaagsenrenner is hij in eigen land aanzienlijk meer dan dat. Sterker, zijn wielerprestaties worden er niet helemaal serieus genomen.
Hij behaalde van die zeven zeges in zesdaagsen er zes aan de zijde van zijn broer (foto 3) en dat vonden ze destijds in Canada en de Verenigde Staten geen kunst. Als je met Torchy niet kunt winnen dan mag je je geen wielrenner noemen.
Hijzelf was het met de kritiek op zijn prestaties wel eens, want op hoge leeftijd zei hij in een interview: “Misschien dat ik de beste sportman van Canada was, maar in mijn familie was ik slechts de op één na beste.”
Dat vonden de Canadezen op hun beurt weer veel te bescheiden, want wielrennen is in dat land een heel kleine sport in vergelijking met basketball. Daarin behaalde Dougy (foto 4) in 1936 bij de Olympische Spelen van Berlijn een zilveren medaille, als lid van het Canadese basketballteam.
In de finale tegen de Verenigde Staten scoorde hij slechts één punt, maar in de kwartfinale tegen Brazilië sleepte hij zijn land naar de halve eindstrijd.
Toen hij zeven minuten voor tijd met een achterstand van acht punten in het veld kwam, scoorde hij er tien en dat was genoeg voor de overwinning. In de halve finale tegen Polen maakte hij achttien van de 45 punten.
Vanwege die prestatie wordt Douglas Peden nog steeds als een icoon vereerd, terwijl broer William vrijwel is vergeten.

16-04-2016