Wilco ZUIJDERWIJK

Geboortedatum: 2 oktober 1969
Geboorteland: Nederland

Er staan ruim tweehonderd overwinningen op zijn palmares, maar Wilco Zuijderwijk is vooral bekend geworden door de incidenten, waarin hij – misschien wel – zijns ondanks betrokken was.
Het gaf hem het imago van een lastige jongen. Hij was een dominante renner die een koers naar zijn hand kon zetten en ook afmaken. Een lange vent met een mooie zit die, hoewel sterk, toch vooral op souplesse reed.
Zijn carrière voltrok zich aanvankelijk volgens de lijnen der gelijdelijkheid met mooie uitschieters. Hij behoorde eind jaren tachtig tot de top van de Nederlandse amateurcategorie en daarom was het logisch dat hij in 1991 de overstap maakte naar de beroepsrenners.
Hij tekende bij Buckler de toenmalige ploeg van Jan Raas, en hij won direct drie koersen, waaronder de Grote Prijs Jef Scherens.
In de jaren daarna bleef hij een beetje hangen en in 1993 reed hij onder leiding van Joop Zoetemelk de Tour du Limousin. Het ging niet lekker en uit pure balorigheid ging hij op een avond met twee ploeggenoten uit zijn dak.
Eric Vanderaerden en Martien Kokkelkoren waren de andere twee en gedrieën misdroegen ze zich in het hotel waar de ploeg verbleef, vernielden het een en ander en Zoetemelk stuurde het drietal naar huis. De beroemde veelwinnaar Vanderaerden hoefde niets te vrezen, want iedere ploeg wilde hem er wel bij hebben.
Bij Kokkelkoren en bij Wilco lag dat anders. Jan Raas – zelf als renner berucht om zijn hotelverbouwingen, die hij overigens altijd netjes afrekende – ontsloeg de drie en het voorval haalde alle kranten. Wilco kwam nergens meer aan de bak en werd noodgedwongen weer amateur.
Bij de Nederlandse Clubkampioenschappen kreeg hij het tijdens het warmrijden aan de stok met organisator Bertus Raats en de Westlander haalde vol uit en gaf de goede Bertus een dreun van jewelste.
Ook dit kwam volop in de publiciteit en toen was het als wielrenner gebeurd met de man die vandaag al weer 48 jaar wordt en nu zijn brood verdient in de grondmechanica.
De moraal van het verhaal is dat al kan je nog zo goed fietsen, als dit soort incidenten aan je naam kleeft dan kun je maar beter gaan pingpongen.
Toch bleef Wilco nog tot eind 2006 actief als wielrenner en ik zag hem in zijn laatste jaren nog rijden in de zesdaagse. Als programmavulling, dat wel.

02-10-2017