Tiemen GROEN

Geboortedatum: 6 juli 1946
Geboorteland: Nederland

In het voorjaar van 1963 werd op het autocircuit van Zandvoort de nationale nieuwelingenrace verreden. Dat was toen een soort Nederlands kampioenschap voor nieuwelingen, de categorie die we tegenwoordig kennen als junioren.
Nieuwelingen waren toen jonge wielrenners die minimaal zestien en maximaal achttien jaar oud waren. Er waren knapen bij die later beroemd zouden worden als Rini Wagtmans en Piet de Wit. Die waren toen nog net zo onbekend als een zeventienjarige schuchtere knaap uit het Friese Follega.
Die had wat angst voor die grote groep, omdat hij al had ondervonden dat dat gewriemel tussen al die wielen hem niet echt lag. Hij besloot geen risico te nemen en demarreerde als een speer vanuit het startschot. Als waren er slechts honderd meters af te leggen in plaats van een kilometertje of tachtig.
Rennertjes van die leeftijd zitten er doorgaans niet mee om vanuit het vertrek volle bak te gaan, maar deze actie was hen zelfs te gortig. Zeker op die grote brede wegen van het autocircuit. Die gek zouden ze straks wel oppikken. Dachten ze.
Maar ze zagen Tijmen Groen – zoals hij aanvankelijk in de pers werd genoemd – pas terug na de finish. Een van de toeschouwers die dag was bondscoach Joop Middelink en hoewel die alleen in amateurs was geïnteresseerd, noteerde hij de naam van die jonge krachtpatser vast in zijn notitieboekje.
Baancoach Jan Derksen deed dat ook en in juni 1964 haalde hij Tiemen (inmiddels amateur) over om naar Amsterdam te komen voor het achtervolgingstoernooi bij de Nederlandse baankampioenschappen.
Hij had geen baanfiets en dus werd er inderhaast een karretje voor hem in elkaar gezet. Daarop reed het grote talent gelijk een baanrecord. Voor een uitverkocht Olympisch Stadion, nadat de radio nieuwsdienst er melding van had gemaakt dat er een ster was geboren.
Tiemen voldeed aan de verwachting en werd Nederlands kampioen en vervolgens drie maanden later in Parijs ook wereldkampioen. Hij kreeg een plaats in de fameuze amateurploeg van Peugeot en iedereen was er van overtuigd dat hij een hele grote ging worden.
Vier jaar achter elkaar droeg hij de regenboogtrui, drie keer als amateur en één keer als prof. Hij won tijdritten bij de vleet en overal waar hij zijn kunstje kwam vertonen, maakte hij grote indruk.
Ik weet niet of hij ook enigszins kon klimmen, want in dat geval was hij qua talent zeker een potentiële Tourwinnaar geweest. Maar daar zijn meer eigenschappen voor nodig en het werd al snel duidelijk dat Tiemen die niet bezat.
Hij luisterde naar niemand en ging in alles zijn eigen weg. Hij keek met grote verbaasde ogen in dat profwereldje rond net zo lang tot hij genoeg gezien had.
Toen zei hij op een ochtend tegen zijn moeder: “Dat fietsen zal zo lang niet meer duren”. Om daarna net zo snel uit de schijnwerpers te verdwijnen als hij er was in gekomen. Toen de journalisten nog eens naar hem op zoek gingen, bleek hij ergens ver in het buitenland te wonen.
Hij werd een succesvol antiekhandelaar in Amerika om daarna welgesteld in Zuid-Afrika te gaan wonen. Jan Zomer zocht hem daar jaren geleden op en wijdde in 2004 bijna zijn hele jaarboekje Wielerexpress aan het wonderkind uit Follega dat vandaag zeventig jaar wordt.

06-07-2016