Stijn VANDENBERGH

Geboortedatum: 25 april 1982
Geboorteland: België

Stijn Vandenbergh beschouw ik al jaren als een beul die voor zijn kopmannen van de QuickStep-ploeg bezig was de koers hard te maken. En die koers was dan bij voorkeur een voorjaarsklassieker in storm & wind en op kasseien.
Dan was Stijn in zijn element, een grote sterke vent die een geweldig tempo kon draaien en dat ook heel lang kon volhielden. Zijn naam stond jarenlang boven in het balboekje van Tom Boonen.
Ik heb ook altijd gedacht dat hij zich in die rol prettig voelde, want ik heb begrepen dat Boonen iemand is die zijn helpers waardeert en ook altijd met een vriendelijk woord of een hug bedankte als hij het weer eens had afgemaakt.
Maar in 2017 stond de brave Stijn ineens in een ander truitje aan de start. Dat van AG2R Mondiale. Een Franse ploeg waar ze doorgaans niet zo veel hebben met voorjaarsklassiekers.
De reden van zijn overstap was het feit dat hij zich zelf tot meer in staat achtte dan het eindeloos stoempen voor een ander. Hij had zelf ook de kwaliteiten om te winnen en omdat ze bij AG2R geen renner hadden voor het voorjaar, konden ze hem daar goed gebruiken.
Dacht hij, maar de oude rot Vincent Lavenu, teammanager van AG2R, had ook een andere Belg gespot. Oliver Naesen, nog zo'n talent voor het voorjaarswerk. En binnen de eigen gelederen was er ook nog Alexis Gougeard die op zijn nuchtere maag ook wel een kasseitje lust.
En zo zagen we Stijn dit voorjaar net als andere jaren bezig de koers hard te maken. Een geweldig tempo draaien en dat heel lang volhouden. Met als gevolg dat Naesen en Gougeard de ereplaatsen haalden en hij niet.
En zo staat de teller op de erelijst van Stijn nog altijd op twee overwinningen. In 2007 won hij de Ronde van Ierland en vorig jaar een etappe in de Ronde van Valencia.
Die laatste zege was heel representatief voor het talent van Stijn. Hij ging er tien kilometer voor de streep vandoor en kreeg een Italiaan mee. Die nam niet hard genoeg over en dus liet Stijn hem met nog vijf kilometer te gaan ter plekke.
Zijn geweldige motor ging op de turbo, maar in de straten van Valencia kwam het jagende peloton steeds dichterbij. Hij hoefde niet meer om te kijken, want hij kon de meute horen, ruiken en bijna voelen.
Maar hij hield bewonderenswaardig stand, terwijl hij in de laatste kilometer ook nog een plastic zak in zijn achterwiel verstrikt raakte. Het verhoogde de weerstand op zijn pedaalslag, maar ook zijn moraal en hij behaalde een prachtige overwinning.
Misschien moet hij maar eens bellen met Patrick Lefevere of hij in 2018 terug mag komen. Misschien belt de grote baas van QuickStep vandaag zelf wel. Om hem te feliciteren met zijn 33ste verjaardag.

25-04-2017