Steven de JONGH

Geboortedatum: 25 november 1973
Geboorteland: Nederland

Dat was even schrikken toen ik op maandag 15 oktober het bericht las dat dat Steven de Jongh was gevonden nadat hij urenlang vermist was geweest tijdens een stukje fietsen in Spanje.
Wat er precies is gebeurd is onbekend, want de Noord-Hollandse oud-prof kan zich niets van het ongeluk herinneren. Het kan zijn dat hij uit de bocht is gevlogen, maar het kan ook dat hij onverhoeds is aangereden door een auto omdat ter plekke remsporen zijn gevonden.
Het belangrijkste is dat Steven het heeft overleefd en dat het weer goed met hem gaat. Hij fietst weliswaar niet meer, maar is nog steeds een belangrijke factor in het peloton als ploegleider van Trek-Segafredo.
Als wielrenner heeft hij een fraaie erelijst bij elkaar gefietst met mooie overwinningen als twee keer Veenendaal-Veenendaal, eveneens twee keer Kuurne-Brussel-Kuurne, de E3 Prijs Harelbeke, Nokere Koerse en het Kampioenschap van Vlaanderen. Mooie koersen die als semi-klassiekers te boek staan.
Hoewel altijd loyaal aan zijn ploeg, ging het in 2005 na het Nederlands kampioenschap in Rotterdam behoorlijk mis met zijn lotsverbondenheid. Hij kreeg in de finale van zijn toenmalige ploegmakkers van Rabobank niet de steun die hij verdiende, anders had er ook een Nederlandse titel op zijn palmares gestaan.
Van de overgebleven Rabo’s in de finale had hij in de laatste honderden meters zou met zijn snelle benen de beste papieren hebben gehad, maar zijn collega’s verzuimden het vereiste treintje te maken om Steef eventjes vakkundig te lanceren om hem daarna in het rood-wit-blauw te laten verpakken.
Van dat verzuim maakte Léon van Bon toen dankbaar gebruik om voor de tweede maal Nederlands kampioen te worden. Ik zie nog hoe Steven zijn fiets woedend tegen de verhoging aansmeet waarop het erepodium was geplaatst. Hij kondigde direct zijn vertrek aan bij Rabobank waar hij altijd voor iedereen had klaargestaan.
Hij kwam bij Quick-Step terecht om daar na een wat moeizaam begin zijn mooiste jaren te beleven. Hem werd in België vaak verweten dat het zijn schuld was als Tom Boonen een keer niet won, maar die kritiek verstomde langzamerhand toen Boonen onvoorwaardelijk in hem bleef geloven. En met veel succes.
Als ploegleider bij Team Sky maakte hij kennis met de hypocrisie die de beroepswielersport vaak kenmerkt. Na een oproep om dopinggebruik toe te geven, dacht hij aan de keren dat hij als wielrenner had gezondigd wat niet strookte met de opvoeding van zijn moeder die hem met de paplepel had ingegoten dat je nooit moet liegen.
Hij bekende en werd prompt ontslagen bij Team Sky. Om een dag of wat later bij de ploeg van Bjarne Riis te worden aangenomen, waar hij als ploegleider de persoonlijke vertrouwensman werd van kopman Alberto Contador. Steven is namelijk een heel goede begrijpende ploegleider.
Hij beleefde mooie tijden met de Spanjaard, maar had ook te maken met de heer Tinkoff de Russische nitwit waarover we verder maar geen woorden moeten vuilmaken. Hij verhuisde met Alberto naar Trek en is daar nog steeds actief ook al is de Spanjaard eind 2017 gestopt.
Hij is met dat ongeluk gelukkig met de schrik vrijgekomen en we moeten er maar niet aan denken wat er had kunnen gebeuren als hij niet tijdig was gevonden. Hij is weer helemaal de oude en in staat om vandaag met zijn gezin zijn 45ste verjaardag te vieren.

25-11-2018