Staf VAN SLEMBROUCK

Geboortedatum: 25 maart 1902
Geboorteland: België
Overleden op: † 07.07.1968

Als je de wielergeschiedenisboeken er op naslaat dan was ‘D’n Staf’ er een van ijzer. Een natuurmens op wie de elementen geen vat hadden. Hij speelde een belangrijke rol in de meest verschrikkelijke etappe die ooit in een Tour de France is verreden.
Dat was de elfde rit van Bayonne naar Luchon in de Tour de France van 1926. Hij begon er aan als leider van het klassement, maar bij aankomst in Luchon was het geel van zijn leiderstrui niet meer te herkennen.
Hij kreeg geen verse meer uitgereikt, want de Tour was beslist. Zijn landgenoot Lucien Buysse, die bij de start nog een achterstand had van ruim 22 minuten, was die dag vrijwel van pech bespaard gebleven en zonder veel problemen – dit is zeer relatief – als winnaar over de finish gekomen.
Staf daarentegen kwam die dag alles aan pech tegen wat hij maar tegen kon komen en door de doorlopende regen, die af en toe overging in hagel en sneeuw, naarmate ze hoger in het gebergte kwamen, raakte hij volledig onderkoeld.
Zijn handen waren bevroren en hij kon de guidon niet meer vasthouden. Toen hij probeerde met bevroren vingers de band van zijn wiel te rukken, overgoot een uit haar huis komende vrouw zijn ijspegels met gloeiend heet water. Hij merkte het nauwelijks.
De ene lekke band na de andere, remmen die weigerden, niets bleef hem in die barre tocht bespaard. Hij wilde opgeven, maar Tourdirecteur Henri Desgrange verplichtte hem steeds weer om op te stappen. “De drager van de gele trui geeft niet op”, kreeg hij te horen.
Op een gegeven moment werd het de man uit Oostende echt teveel, hij stopte, smeet zijn fiets aan de kant en liet zich voor de wielen van de auto van Desgrange vallen. “Rij me maar steendood, nondeju, dat het maar gedaan is”, moordenaar, riep hij.
Desgrange haalde de sportbestuurder van Staf erbij en samen wisten ze de leider te overtuigen dat hij de beker vol ellende tot op de bodem diende te ledigen, vooraleer toestemming te krijgen in de warme auto te stappen.
Hij kwam meer dood dan levend aan de finish en bezwoer niet meer te zullen opstappen. Hij werd echter weer opgelapt en stond de volgende dag weer aan de start om in die Tour nog tal van malheur te moeten verwerken.
Meer dan een mens kan verdragen zou je denken, maar hij startte nog vier keer in de Tour met een veertiende plaats als beste resultaat. Ook won hij nog drie keer een etappe.
Staf Van Slembrouck gold tussen 1926 en 1934 als een van de beste Belgische coureurs, maar toch is zijn erelijst aan de magere kant. Hij was meer van de tweede plaatsen en dat zijn belangrijke renners, want wat is een eerste plaats waard als er geen tweede is.
Staf Van Slembrouck, geboren op 25 maart 1902, overleed vandaag precies vijftig jaar geleden op 66-jarige leeftijd.

07-07-2018