Romain MAES

Geboortedatum: 10 augustus 1913
Geboorteland: België
Overleden op: † 22.02.1983

De meeste winnaars van de Tour de France hebben een erelijst zo lang als hun arm, want alleen de allergrootsten zijn in staat de wedstrijd aller wedstrijden te winnen. Er zijn echter ook uitzonderingen, maar die bevestigen daarmee alleen maar de regel.
Een van die schaarse uitzonderingen was de kleine Belg Romain Maes, die in 1935 als debutant van de eerste tot de laatste dag de gele trui droeg en ook nog eens in de laatste etappe solo en met een fikse voorsprong in Parijs arriveerde.
Hij kreeg die Tourzege allerminst cadeau, had veel pech maar kon rekenen op de onvoorwaardelijke steun van zijn ploeggenoten Jules Lowie en Félicien Vervaecke. Ze weken in de Alpen en de Pyreneeën niet van zijn zijde en stonden direct een wiel af als Romain weer eens lek reed.
Zo kon hij zijn gele trui verdedigen, zoals in een helse rit in de Pyreneeën waarin hij vier lekke banden kreeg. Met de steun van zijn ploeggenoten weerstond hij echter alle aanvallen op zijn positie. Maar in de drie tijdritten moest hij het alleen doen.
Hij was een goede tijdrijder, maar kreeg ook hier met pech te kampen. In de bovenbuis van zijn fiets zag hij onderweg een breuk ontstaan. Van fiets wisselen was toen nog niet toegestaan, dus goede raad was duur. Het was doorfietsen of opgeven.
Met één hand aan het stuur en de andere precies op de breuklijn om de bovenbuis geklemd ging hij verder. Hij moet veel kracht in zijn handen hebben gehad, want hij haalde zo de finish met slechts veertig seconden verlies op de winnaar.
Zo haalde hij als winnaar van de Tour de France met een voorsprong van meer dan een kwartier Parijs. De enige keer, want in de drie Tours die hij daarna nog reed, haalde hij het einde niet. Zijn erelijst is bescheiden, ook al had hij ook hierbij soms behoorlijk wat pech.
Zoals in 1936 toen hij voor iedereen duidelijk waarneembaar als winnaar over de streep ging in Parijs-Roubaix. Maar de jury besliste dat het de Fransman Georges Speicher was die de streep als eerste was gepasseerd.
Iedereen die het zag was woedend, protest werd ingediend, maar de Franse jury hield voet bij stuk. Ook ging een zekere overwinning in Parijs Brussel verloren. Hij kwam het stadion binnen met een voorsprong van een paar honderd meter op een groep jagende achtervolgers.
De arme Romain was echter vergeten dat hij na het passeren van de streep nog een rondje moest. Dus kneep hij in de remmen waarna de achtervolgers langs hem vlogen en Marcel Kint in een lange sprint de winnaar werd.
Zo bleef zijn erelijst bescheiden en is de conclusie gerechtvaardigd dat Romain Maes een eendagsvlieg is geweest. Maar zo zien de Belgen dat niet, want hij werd in eigen land vereerd als een vedette.
Hij was een aimabel mens, ging leuk met zijn supporters om, had voor iedereen een vriendelijk woord en was altijd bereid om met de journalisten te praten. Dit in tegenstelling tot zijn vaak nurkse tijd- en naamgenoot Sylvère Maes.
Romain wordt nog steeds als een echte Flandrien vereerd en maar om één ding. Hij heeft de Ronde van Frankrijk gewonnen en dan heb je in de echte wielerlanden, zoals België, Frankrijk en Italië een bijna goddelijke status.
De Tweede Wereldoorlog haalde een dikke streep door zijn wielercarrière. In de weinige wedstrijden die er nog waren kon hij geen potten meer breken en in de zesdaagsen was hij samen met naamgenoot Sylvère geen partij voor de specialisten.
Hij stopte in 1945 en opende in Brussel een café, waar zijn supporters met veel dorst nog vele jaren de deur plat liepen. Als hij er tijd voor vrij kon maken fungeerde hij graag als chauffeur in de Tour de France om er de Vlaamse journalisten te vervoeren.
Romain Maes overleed op 22 februari 1983 op 69-jarige leeftijd.

10-08-2016