Roberto VISENTINI

Geboortedatum: 2 juni 1957
Geboorteland: Italië

Wat hebben Anita Witzier, Kees van der Wereld, Fons De Wolf en Roberto Visentini gemeen? Ze zijn alle vier nog springlevend, maar dat is te makkelijk, want dat geldt voor ieder van de zeven miljard mensen met wie we de aarde delen.
Anita, Kees en Roberto zijn kinderen van begrafenisondernemers en Fons is er tegenwoordig één. Anita zocht het in de liefde, de andere drie met veel talent in de wielersport.
Bij Roberto Visentini heeft het beroep van zijn vader hem altijd achtervolgd, omdat senior schathemeltjerijk van zijn sombere beroep is geworden en de noodzaak om profwielrenner te worden helemaal niet bestond voor junior.
Desondanks werd hij het, omdat hij in de jeugdrangen vrijwel onklopbaar was. In 1975 werd hij wereldkampioen bij de junioren en ook in zijn amateurtijd snelde hij van overwinning naar overwinning.
Een goede basis om het bij de profs te gaan proberen en als het niet lukte dan kon hij altijd nog terugvallen op het vullen van graven. Waarom ook niet, want de elegante Italiaan was een goede klimmer en een fantastische jachtrijder.
Het duurde even voordat hij zich bij de profs had aangepast, maar in 1983 won hij de Tirreno Adriatico en verloor hij met seconden de Ronde van Italië aan zijn landgenoot Giuseppe Saronni. In 1986 werden de rollen echter omgekeerd en Visentini versloeg Saronni in de Giro door zijn opponent in het straight bergop rijden te verslaan.
Hij was inmiddels uitgegroeid tot de held van het Italiaanse cyclisme en het jaar daarop was hij dan ook de allegrootste favoriet. Bovendien had hij een sterke ploeg achter zich, gesponsord door het spijkerbroekenmerk Carrera, om het geplande scenario uit te voeren.
Het was een geheel Italiaanse ploeg met slechts twee buitenlanders: de Ier Stephen Roche en de Belg Eddy Schepers. Waar niet op was gerekend was dat Roche in supervorm stak en openlijk rebelleerde tegen het hem opgedrongen kopmanschap van Visentini. In de koninginnenrit ging hij zijn gelijk halen met behulp van Eddy Schepers. Roche won overtuigend.
Dat leverde hem gelijk ook de roze trui op, terwijl Visentini het die dag erg moeilijk had. Hij werd uit de kopgroep gelost en zijn knechten hadden hem niet kunnen helpen. De opdracht van ploegleider Boifava om op Roberto te wachten werd door Roche en Schepers genegeerd.
Boifava had die avond de grootste moeite om de sponsor ervan te overtuigen dat je in een internationale koers de roze trui niet naar huis kunt sturen ten faveure van een landgenoot. Daar zat wat in en dat die beslissing juist was bewees Roche door onbedreigd de Giro van 1987 te winnen.
Het werd Roche nog datzelfde jaar vergeven, want de blesssuregevoelige Ier won een maand later ook de Tour en hij werd weer een maand later wereldkampioen. Hoewel de Ier daarna door onophoudelkijk blessureleed niet veel meer heeft gepresteerd, wordt hij algemeen beschouwd als een van de grootste renners van zijn tijd.
Visentini daarntegen is de geschiedenis ingegaan als een prachtige renner, die in Italië mooie resultaten heeft bereikt, maar te weinig ambitie had om meer te zijn dan een mooiweerrenner en een vrouwenidool.
Of de jarige van vandaag zijn vader in het bedrijf is opgevolgd, weet ik niet. Wel dat hij vandaag zijn 59ste verjaardag viert. Tanti auguri, Roberto!

02-06-2016