Ricardo OTXOA PALACIOS

Geboortedatum: 30 augustus 1974
Geboorteland: Spanje
Overleden op: † 15.02.2001

De geschiedenis van de tweelingbroers Otxoa Palacios is diep tragisch. Javier (foto 1) en Ricardo (foto 2) waren zo rond de laatste eeuwwisseling goede renners die vooral uitblonken in het hooggebergte.
Javier reed vanaf het begin van zijn profcarrière voor de Kelme-ploeg en sinds 1999 reed Ricardo voor dezelfde sponsor, na eerst vier jaar voor Once te hebben gereden. Javier was de bekendste van de twee.
De oorzaak daarvan was zijn overwinning in een zware Pyreneeënetappe in de Tour de France van 2000. Die ging van Lourdes naar Hautacam en met de punten die hij daar verdiende behaalde hij de tweede plaats in het bergklassement.
In het algemeen klassement eindigde als dertiende. Als de organisatie van de Tour in 2012 niet alleen winnaar Lance Armstrong uit de uitslag had verwijderd, maar alle dopingzondaars dan zou Javier Otxoa als winnaar zijn uitgeroepen.
Maar in plaats van die twaalf dopinggebruikers voor hem werd Javier zeven maanden later door de voorzienigheid zwaar gestraft. Op 15 februari 2001 was de 26-jarige tweeling aan het trainen langs een snelweg (in Spanje niet verboden) toen een auto vol op ze inreed en ze na de botsing allebei door de lucht vlogen.
Ricardo was op slag dood, terwijl Javier levensgevaarlijk gewond naar het ziekenhuis werd gebracht. Daar werden zware verwondingen vastgesteld aan hoofd en thorax en de onfortuinlijke renner lag dagenlang in coma. Onwetend van wat zich had afgespeeld.
Zijn sportdirecteur Vicente Belda zocht hem op in het ziekenhuis, zag een zielig hoopje mens en liet de pers weten geen hoop te hebben dat Javier nog ooit op een fiets zou kunnen stappen. Maar het wonder geschiedde en na zeven dagen opende Javier zijn ogen en keek in een voor hem volslagen onbekende wereld.
De hersenbeschadiging was dusdanig dat hij nauwelijks nog kon spreken, zijn gedachten ordenen of zich ook maar iets herinneren. Vijf maanden lang lag hij in het ziekenhuis om vervolgens aan de revalidatie te beginnen. Elke dag ging hij in training. ’s Morgens werkte hij aan het herstel van de hersenfuncties en ’s middags was hij in de weer met allerlei toestellen om lichamelijk weer zo veel mogelijk de oude te worden.
In oktober 2001 zat hij weer op de fiets met als doel: meedoen en het liefst goud winnen op de Paralympics van 2004 in Athene. Dat is hem gelukt, want met zijn levensmotto dat een echte wielrenner nooit opgeeft, realiseerde hij zijn doel. Met een gouden en een zilveren medaille keerde hij uit Athene terug en heel Spanje was trots op hem.
Terecht, hoewel er sindsdien internationaal niet veel meer over Javier Otxoa is gepubliceerd, behalve dat hij bij diverse internationale toernooien voor gehandicapten er nog twee gouden, twee zilveren en een bronzen plak bij won.
Na de spelen van 2008 in Beijing werd hij ziek, een slepende ziekte waaraan hij vijf dagen geleden is bezweken. Broer Ricardo kreeg een herdenkingsmonument langs de snelweg in de provincie Malaga waar het ongeluk plaatsvond. Het lijkt waarschijnlijk dat ook Javier daar zal worden herdacht. De renner die net geen 44 jaar mocht worden.

30-08-2018