ad ad ad ad
Deel 3 is uit

Reginald MACNAMARA

Geboortedatum: 7 november 1888
Geboorteland: Australië
Overleden op: † 10.10.1971

Als jongetje van een jaar of acht heb ik eens een film gezien uit 1935 die Six Day Bike Rider heette (zie video). Het toonde de komische avonturen van een renner in een zesdaagse.
De hoofdrol werd gespeeld door de filmkomiek Joe E. Brown (1892-1973). We kennen hem nog als de verliefde miljonair Osgood Fielding III in de beroemde film Some like it hot uit 1960. De hilarische oneliner: “Nobody is perfect!” als Jack Lemmon in vrouwenkleren hem verteld dat hij een man is, sluit de film af.
Wat ik toen niet wist en later wel, was dat de rol van Brown in Six Day Bike Rider gebaseerd was op de avonturen van Reginald MacNamara, een van de spectaculairste zesdaagsenartiesten uit de jaren twintig en dertig van de vorige eeuw.
Hij werd The Iron Man genoemd, omdat hij zo vaak viel. Twintig valpartijen in één zesdaagse waren geen uitzondering. Hij deed het er meestal om, omdat een deel van het publiek juist was gekomen om hem te zien vallen en de baandirecties hem er dik voor betaalden.
Meestal liep het goed af, maar hij brak in zijn carrière zeventien maal een sleutelbeen, hij liep een schedelbreuk op, genas van ettelijke hersenschuddingen, brak en kneusde ribben bij de vleet, verbrijzelde zijn kaak, brak zijn neus en een been en hij werd meer dan vijfhonderd maal gehecht.
De enige vrouwen die hij in zijn carrière ontmoette waren dan ook verpleegsters en het zal dan ook niemand verwonderen dat hij uiteindelijk met één van die zusters trouwde.
Reggie MacNamara werd geboren in Australië maar was vanaf zijn 24ste actief in de Verenigde Staten, waar hij altijd is blijven wonen. Hij was een geweldige wielrenner. Als zijn naam op de affiches stond was het sportpaleis in no-time uitverkocht.
Qua renner leek hij op Piet van Kempen en Fritz Pfenninger, renners die bij hoge snelheden nog konden versnellen. Zo won hij in de jachten menige sprint en het publiek stond juichend op de banken als hij vijftig meter voor de streep uit verloren positie nog over alles heen flitste.
Hij won in zijn lange loopbaan – hij koerste nog toen hij al over de vijftig was - negentien zesdaagsen en honderden ploegkoersen en hij heeft er onnoemelijk veel geld mee verdiend.
‘Racing in six days is a hard way to earn an easy living’, werd er eens over hem gezegd en zijn vermogen werd aan het eind van zijn carrière geschat op twee miljoen dollar.
Van ‘that easy living’ is niet veel terecht gekomen, want hij stierf berooid op 83-jarige leeftijd, nadat hij de laatste jaren van zijn leven als portier een schamel loon had verdiend.
Waar al dat geld is gebleven, weet ik niet, maar hij zal ervan genoten hebben om het met bakken tegelijk uit te geven. Joe E. Brown heeft het wat dat betreft beter gedaan, gezien de foto van diens praalgraf die ik op internet vond.

07-11-2016