Raymond IMPANIS

Geboortedatum: 19 oktober 1925
Geboorteland: België
Overleden op: † 31.12.2010

In het jaar 2010 zijn er heel wat wielermensen overleden en daar werd er op de valreep nog één aan toegevoegd. Op oudejaarsdag 2010 overleed in een ziekenhuis in Vilvoorde Raymond Impanis.
Impanis was een van de beste Belgische renners in de jaren veertig en vijftig. Samen met Rik Van Steenbergen, Stan Ockers en Briek Schotte vormde hij de voorhoede van het Belgische wielrennen.
België kon zich in de wielersport in die jaren in alle opzichten meten met grote wielerlanden als Frankrijk, Italië en Spanje. Ook ons land kon alleen maar jaloers zijn op het arsenaal aan sterke renners bij onze zuiderburen.
Het verhaal wil dat Impanis als baby van een paar dagen oud te vondeling is gelegd. Hij werd gevonden op de stoep van de pastorie door de pastoor van het dorp Berg-Kampenhout.
Die wist dat de plaatselijke bakker en zijn vrouw graag kinderen wilden, maar dat het langs de natuurlijke weg maar niet wilde lukken.
Hij werd liefdevol in het bakkersgezin opgenomen kreeg van de pastoor de naam Impanis, wat in potjeslatijn zoveel betekent als ‘in een mandje’. Toen hij later een bekende wielrenner werd, gaven zijn supporters hem de naam: Het bakkertje van Berg.
Zijn kwaliteiten als wielrenner logen er niet om, want op zijn palmares staan overwinningen in de Ronde van Vlaanderen en Parijs-Roubaix, het vlakke bikkelwerk op de kasseien.
Maar ook in de Ardennenklassiekers kon hij uit de voeten, want de Waalse Pijl staat op zijn naam en in Luik-Bastenaken-Luik eindigde hij vier keer als tweede. Drie maal won hij Dwars door België en twee keer Parijs-Nice.
Hij startte acht keer in de Tour de France en zeven maal haalde hij Parijs waarvan drie keer bij de eerste tien (zesde, achtste en tiende). Hij won drie etappes, waarvan die in 1947 nog steeds in de recordboeken staat.
Dat was de negentiende etappe van Vannes naar Saint Brieuc over 139 kilometer. Een kort ritje denk je op het eerste gezicht, maar het was een individuele tijdrit, de langste ooit in de Tour verreden.
Impanis won glansrijk met bijna vijf minuten voorsprong op de nummer twee, de Fransman Jean Robic (die die Tour zou winnen) en ruim zesenhalve minuut voor de Italiaan Aldo Ronconi die derde werd.
In de Giro werd hij een keer zevende en in de Vuelta derde. Hij eindigde vaak kort, maar voor de eindzege kwam hij in het hooggebergte iets te kort.
Er is Impanis vaak verweten dat hij er niet genoeg voor deed omdat hij ook na de zwaarste koers altijd fris ogend aan de finish kwam, terwijl ze de concurrentie konden opvegen. Zijn haar zat met die ingeëtste scheiding nog net zo onberispelijk alsof hij zo uit de badkamer kwam.
Hij was echter net zo kapot als de rest, maar je zag het niet aan hem en dat kon hij de pers maar niet uitleggen. Het publiek had er geen moeite mee en verafgoodde hem. Als hij belaagd werd door zijn supporters bleef hij altijd glimlachen, deelde handtekeningen uit en had voor iedereen een vriendelijk woord.
Hij heeft tot op hoge leeftijd gefietst, maar op de massagetafel bij Wilfried de Jong vertelde hij enkele jaren voor zijn dood in het programma Holland Sport lachend dat hij ermee is opgehouden toen een wandelende dame met een hondje hem inhaalde.
Raymond Impanis overleed op 85-jarige leeftijd op 31 december 2010.

19-10-2016