Piet KUIJS

Geboortedatum: 27 januari 1950
Geboorteland: Nederland

De Brabander Piet Kuijs heeft de Tour nooit gereden, is zelfs geen beroepsrenner geweest, maar toch komt zijn naam vele malen voor in het derde deel van Als je de Tour niet hebt gereden. Hij was een goede amateurrenner die het best tot zijn recht kwam als het pokkenweer was, met snijdende kou, regenflarden en als buien met hagel en/of natte sneeuw het peloton geselde.
Dan kwam Piet bovendrijven, wat in die omstandigheden was hij in zijn element. Zijn erelijst mag er dan ook zijn, want die telt meer dan honderd overwinningen, waarbij amateurklassiekers als de Ronde van Friesland, de Ronde van de Haarlemmermeer en de Ronde van Midden-Nederland en de nationale wegtitel bij de amateurs.
Dat was in 1977 op de Adsteeg in Beek en hij versloeg in de sprint Martin Havik en Jo Maas, de Limburger die twee jaar later in de Tour de France zevende zou worden, maar voortijdig stopte na een dubieus dopinggeval en afkeer van het toenmalige profmilieu. Dat zou Piet niet overkomen zijn, want hij is iemand die zich aanpast aan de omstandigheden. Hij zou er nog geen half jaar voor nodig hebben gehad om het profbestaan te analyseren of het wat voor hem was of niet.
Voor het financiële gedeelte had hij nog geen seconde nodig toen hij een aanbieding kreeg van vijfduizend gulden van Frisol als beloning voor aan contract van acht maanden. Een flink gedeelte van dat bedrag zou opgaan aan de verzekeringspremie om een uitkering te ontvangen als hij door valpartijen of blessures niet zou kunnen koersen. Hij kon veel meer verdienen als timmerman, was zijn oordeel en ging weer fluitend de steiger op.
Of het door zijn bril kwam is niet bekend, maar Piet zag altijd meer dan anderen. Hij was een leergierig baasje en keek altijd hoe een vakman iets deed. Zo kon het gebeuren dat hij als renner aanwezig in de Ronde Tunesië de taken van de soigneur en de mekanieker overnam toen de een last kreeg van zijn rug en de ander van zijn arm.
Ook viel het hem op hoe ploegleiders in zijn tijd met de renners omgingen. Het waren veelal bullebakken, die een renner verbaal afbraken tot ze er van overtuigd waren dat ze als renner niets voorstelden, er niets van konden en nog maar één kans kregen.
Geheid dat ze de volgende dag wonnen, meestal eenmalig. Piet was van mening dat met stroop meer vliegen vangt dan met azijn en toen hij na zijn carrière renners ging begeleiden, bemerkte hij dat zijn empathische aanpak veel beter werkte dan het gevloek en getier van andere begeleiders.
Dat viel op en Piet werd gevraagd om als assistent-coach van de KNWU junioren en later amateurs te gaan begeleiden. Weer later kwam hij in beeld bij Rabobank en werd hij de rechterhand van Nico Verhoeven, de coach van de opleidingsploeg.
Ze vulden elkaar wonderwel aan en leverden samen het ene talent na het andere talent af bij het profmilieu. De tientallen renners die dit betreft zijn dan ook nog steeds vol lof over Piet, want hij is in staat renners beter te maken, zoals veel jonge amateurs die met hem hebben gewerkt, door hem op het juiste spoor zijn gezet, in het boek getuigen.
Piet wordt vandaag 68 jaar maar is nog lang niet rijp voor de geraniums. Toen het Rabobank Dutch Development Team per 1 januari 2017 onder de vlag van de KNWU een doorstart kon maken, werd hij gevraagd om namens die formatie als talentcoach te gaan scouten.
Hij doet het met plezier, dat weet ik zeker.

27-01-2018