Piet de VRIES

Geboortedatum: 24 september 1922
Geboorteland: Nederland
Overleden op: † 28.01.2018

Gisteren ontving ik het bericht dat oud-wielrenner Piet de Vries zondagmorgen is overleden. Zijn naam zal niet veel meer zeggen, want hij is 95 geworden en zijn glorietijd als wielrenner was direct na de Tweede Wereldoorlog.
Zijn profcarrière stelde niet veel voor, maar als amateur was hij in die eerste naoorlogse jaren een van de beste renners die Nederland toen rijk was. Hij is de laatste van de Vier Musketiers die is heengegaan.
De Vier Musketiers was de benaming van vier topamateurs die in die armoedige jaren een verbond sloten om in iedere koers samen te werken en zo zoveel mogelijk prijzen en premies bij elkaar te harken om na de koers de poet eerlijk te verdelen.
Hoe sterk en dominant ze als kwartet waren blijkt uit de uitslag van het Nederlands kampioenschap op de weg in 1947. 1. Piet de Vries, 2. Gerrit Voorting en 3. Harm Smits. Gerard van Beek was door pech achterop geraakt, anders hadden ze de vier eerste plaatsen bezet.
Overal kwamen ze met grote bekers thuis, maar het liefst reden ze in Zeeland waar ze maar een klein bekertje kregen als ze daar een koers wonnen. Maar op dat bekertje zat een dekseltje en als je dat optilde zat er niet zelden een prop geld in met een waarde van driehonderd gulden of meer.
In België werd ook goed betaald en dan gingen de heren na afloop naar de markt in Antwerpen om er nylonkousen en Italiaanse bonneterie te kopen die ze terug in Nederland voor veel geld verkochten omdat die spullen in eigen land óf niet te koop waren óf tegen gigantische prijzen.
De heren zondigden doorlopend tegen de amateurregels en ze werden dan ook danig in de gaten gehouden. Toen Piet de Vries betrapt werd toen hij een bedrag van 175 gulden in ontvangst nam, moest hij dan ook direct prof worden omdat hij als amateur langdurig geschorst zou worden.
Piet is maar vier jaar beroepsrenner geweest. Hij kon in de profrangen niet domineren zoals hij dat bij de amateurs gewend was. Maar hij was een slimme en handige man en toen hij in de nazomer van 1952 werd gevraagd om de Ronde van Zuid-Italië te rijden in een Nederlandse ploeg met Jan Nolten als kopman, hapte hij gretig toe.
Al op de eerste dag werd Nolten op twintig minuten gereden en was er voor Piet niet veel meer te knechten. Hij bood her en der zijn diensten aan en Fausto Coppi maakte er dankbaar gebruik van. Piet deed ijverig zijn werk voor de beroemde Italiaan en die was dan ook zeer tevreden over de donkerharige renner uit het Zuid-Hollandse Vlaardingen.
Bij een ontmoeting met Kees Pellenaars de ploegleider van de Nederlandse Tourploeg, noemde Coppi de naam van Piet de Vries als zijnde een zeer bruikbare en sterke knecht. De Pel nam direct contact op met Piet en liet hem weten zich te gaan voorbereiden op de Tour van 1953.
Dat was een grote eer, maar Piet wees het aanbod af. Hij was een talentvol wielrenner, maar had nog meer talent voor zakendoen. Die gave ontdekte hij bij de start van een etappe van de Ronde van Zuid-Italië in Napels.
Toen de renners stonden te wachten op het startschot, liep er een man langs de rijen renners. Bij Piet aangekomen bood hij de Vlaardinger een ballpoint te koop aan voor een paar duizend lire, omgerekend een rijksdaalder in Nederlandse valuta.
Piet had een pak van dat monopolygeld in zijn sok zitten, betaalde de man daarmee en stopte de pen achteloos in de achterzak van zijn trui. De pen ging in zijn koffer en weer thuis liep hij een paar weken daarna met zijn vrouw op de Coolsingel in Rotterdam.
In een vitrine zag hij in De Bijenkorf een balpen liggen en die leek als twee druppels water op de pen die hij in Napels had gekocht. Met de pen uit Napels ging hij de volgende dag weer naar het warenhuis en stond minutenlang de twee pennen te vergelijken.
Ze waren identiek en toen op beide pennen ook nog eens de naam Parker stond en aan de pen in de vitrine een prijskaartje hing met daarop het bedrag van honderd gulden, ontwaakte de handelsgeest bij Piet en dat betekende het einde van zijn wielercarrière.
Hij vond iemand die het handeltje wel wilde financieren, reisde per trein naar Napels en vond zowaar de man die in die zonnige stad in het centrum langs de terrassen met die pennen liep te leuren.
Hij kocht de hele voorraad op en verpatste de hele partij met dikke winst. Hij ging in van alles en nog wat handelen om uiteindelijk in de speelautomaten en onroerend goed te gaan, een lucratieve handel waar het bedrijf De Vries Entertainment uit is gegroeid.
Het bedrijf bestaat nog steeds en Piet heeft er tot voor kort in gewerkt. Een vitale man die van gezelligheid hield en tot op hoge leeftijd met van alles actief was. Hij was sterk, vertelde graag dat hij zowel van moeders- als van vaderskant uit sterke geslachten stamde en hield er rekening mee dat hij de honderd ging halen.
Door een val in huis, waaraan hij een gecompliceerde beenbreuk overhield begon de aftakeling. Er kwam een infectie bij en dat kon het 95-jarige lichaam niet meer aan. Hij ging hard achteruit en afgelopen zondagmorgen viel het doek. De Vier Musketiers zijn nu herenigd en de wielerhemel wordt een stuk vrolijker door de prachtige verhalen die ze met elkaar zullen ophalen.
Rest mij zijn lieve vrouw Dientje, Robert zijn zoon en de verdere nabestaanden veel sterkte te wensen met het verlies van de ook voor mij onvergetelijke levensgenieter die Piet was. Rust zacht Piet, je was een goed mens.

01-02-2018