Phil ANDERSON

Geboortedatum: 12 maart 1958
Geboorteland: Australië

Phil Anderson werd vandaag precies 59 jaar geleden in Londen geboren, maar hij groeide als kind van een Australisch echtpaar, toen die terug naar hun vaderland gingen, op in Melbourne als een echte Aussie.
Hij was een renner naar mijn hart, zo eentje die er altijd in vloog. De eerste keer dat hij me opviel was in de Tour de France van 1981. We waren toen in Nederland nog een beetje in de Joop-roes, vanwege zijn overwinning het jaar ervoor.
Maar Joop had de grote vorm niet, omdat hij in de wintermaanden teveel feestjes en recepties te zijner ere had moeten bijwonen, want Joop kan maar moeilijk nee zeggen. Daardoor was zijn hele voorbereiding in het honderd gelopen. Wie wel weer in goede doen was, was Bernard Hinault en die greep direct de gele trui na winst in de proloog.
Hij was niet van plan het kleinood te verdedigen en na de ploegentijdrit op de derde dag, die uiteraard door de Raleigh-ploeg van Peter Post werd gewonnen, kreeg Gerrie Knetemann de gele trui omgehangen.
Maar in de zesde etappe van Saint Gaudens naar Saint-Lary-Soulan was daar ineens die onbekende Australiër van de Franse Peugeot-ploeg. Hij negeerde de instructies van zijn ploegleider om bij zijn kopman Jean-René Bernaudeau te moeten blijven.
In plaats daarvan klom hij vrolijk mee met mannen als Hinault en Van Impe. Hij kon goed aanklampen en greep als eerste Australiër in de geschiedenis van de Tour de leiderstrui, na een demonstratie van kracht en aanvalslust.
Fier stond hij op het podium met die grote witblikkerende tanden. Een dag later was hij de trui weer kwijt aan Hinault die hem daarna niet meer afstond. Maar Anderson bleef voor in het klassement en hij eindigde als debutant op een knappe tiende plaats.
In de jaren die volgden bouwde hij verder aan een mooie erelijst. Hij was een echte klassiekerspecialist en met overwinningen in de Amstel Gold Race en Parijs-Tours en nog diverse podiumplaatsen, heeft hij dat ook ruimschoots bewezen.
Ook in etappewedstrijden kon hij goed uit de voeten en in de Tour eindigde hij vijf keer bij de eerste tien. Kleinere etappewedstrijden lagen hem nog beter en hij won onder meer de Ronde van Zwitserland, de Dauphiné Liberé, de Ronde van Romandië, de Catalaanse Week en de Ronde van de Middellandse Zee.
Zijn carrière werd later ernstig bedreigd toen zich bij hem de mysterieuze Ziekte van Bechterev openbaarde, een chronische ontstekking aan de wervelkolom. Het was voor hem geen reden om met wielrennen te stoppen, hoewel zijn prestaties wel minder werden.
Hij beëindigde zijn carrière in 1994 en had hij er toen vijftien jaar als professional opzitten. Waarvan zeven in Nederlandse dienst. Vier jaar bij de Panasonic-ploeg van Peter Post en drie bij de TVM-ploeg van Cees Priem.
Na zijn carrière keerde hij terug naar Australië waar hij een grote boerderij kocht. Hij is geen boer die eigenhandig de akkers bewerkt en de koeien melkt, maar een herenboer.
Iemand die ’s ochtends de werkzaamheden met zijn bedrijfleider bespreekt om het vervolgens door het personeel te laten uitvoeren. En dan leuke dingen doen, paardrijden bijvoorbeeld. Hij heeft in die vijftien jaar als beroepsrenner genoeg gebuffeld.

12-03-2017