Peter POST

Geboortedatum: 12 november 1933
Geboorteland: Nederland
Overleden op: † 14.01.2011

Het is vandaag weer zo’n dag dat ik mijn toevlucht moet nemen tot de katholieke heiligenkalender om in deze rubriek een wielrenner te portretteren. Zo kom ik uit bij Petrus van Alcántara, een Spaanse heilige uit de zestiende eeuw.
Bij de naam Petrus denk ik dan direct aan Peter Post (1933-2011), die stammend uit een goed katholiek nest, gedoopt werd met de namen Petrus Franciscus Maria. Je kunt hem best vergelijken met die oude Petrus, die volksmissionaris en boetepredikant was en een streng kloosterleven leidde.
Peter Post had als fietsende volksmissionaris het hele Antwerpse Sportpaleis aan zijn voeten als hij als fietsende boetepredikant zijn tegenstanders geselde. Om dat te kunnen leefde hij gedisciplineerd voor zijn vak als was het een streng kloosterleven.
Ik schrijf deze zinnen met enig enthousiasme op, omdat ik na de biografieën van Jan Raas en Jan Janssen, nu bezig ben met het actualiseren en van een nieuw einde voorzien van de biografie Karaktermens Peter Post, die ik in 1998 publiceerde.
Ik heb er daarom zoveel plezier in omdat ik door het schrijven van de trilogie Als je de Tour niet hebt gereden zoveel meer te weten ben gekomen over de man die zowel gerespecteerd werd als gevreesd en gehaat. Veel van wat ik toen niet wist, weet ik nu wel en ook de details van zijn dramatische einde zijn mij bekend.
Er gaat sinds Karaktermens Peter Post volledig was uitverkocht geen maand voorbij of iemand vraagt mij of het nog ergens te koop is. Ik verwijs ze dan naar bol.com waar nog weleens een tweedehands exemplaar te koop is.
Peter Post is de geschiedenis ingegaan als iemand die in tientallen jaren tijd een onverbiddelijk stempel heeft gedrukt op de wielersport. Altijd in een hoofdrol zijn doelen najagend.
Zijn erfenis is nog steeds terug te vinden in de wijze waarop de grote ploegen in de WorldTour zijn georganiseerd. Hij is de eerste geweest die een miljoenenploeg degelijk structureerde en zodanig inrichtte dat er haast niets mis kon gaan en er geen beletselen meer waren om te winnen.
Het ultieme doel van zowel de wielrenner Post als de ploegleider van die naam. Winnen, altijd winnen en al het andere was van minder belang. Als wielrenner ging hij daarbij tot het uiterste en spotte hij met zijn gezondheid en als ploegleider zag hij er niet tegenop vijanden te maken.
Dat vond hij natuurlijk niet leuk, maar het moest want er moest gewonnen worden, anders was zijn missie niet geslaagd. En als hij om de een of andere reden niet kon winnen, dan mocht niemand weten waarom niet en hoe erg hij er aan toe was.
Het is tekenend voor de man dat hij die mentaliteit tot zijn laatste snik heeft volgehouden. Tot verdriet van zijn naasten, die toen letterlijk hebben ervaren dat een winnaar nooit zijn zwakheden laat zien. NOOIT!!!
Hoewel hij het mij destijds niet makkelijk heeft gemaakt en er alles aan heeft gedaan om de publicatie van het boek te voorkomen, denk ik nog altijd met respect aan hem.

18-10-2018