ad ad ad ad
Deel 3 is uit

Paul DUBOC

Geboortedatum: 2 april 1884
Geboorteland: Frankrijk
Overleden op: † 12.08.1941

Het verhaal van Paul Duboc behoort tot de legendes van de Tour de France. We schrijven 1911 en de renner uit Rouen had al twee keer eerder deelgenomen. In 1908 werd hij elfde en in 1909 vierde.
In dat laatste jaar won hij ook de Ronde van België. Hij was dus een coureur om rekening mee te houden. Toch gold hij niet als een van de favorieten voor de eindzege van de Tour in 1911. Dat waren François Faber, Octave Lapize en Gustave Garrigou.
Het was de eerste keer dat de Tour zowel de Pyreneeën als de Alpen aandeed, dus het was de vraag hoe de renners daarop zouden reageren. Voor de drie favorieten viel het behoorlijk tegen, maar Duboc vloog op indrukwekkende wijze over de reuzen in de Pyreneeën.
Hij won zowel de etappe naar Perpignan als naar Luchon. In de volgende rit van Luchon naar Bayonne ging Duboc er andermaal vandoor en de volgers berekenden dat als hij ook deze rit zou winnen hem de Tourzege waarschijnlijk niet meer kon ontgaan.
In de beklimming van de Aubisque nam hij enkele slokken uit zijn drinkkruik. Hoe hij daaraan kwam is niet duidelijk. Er zijn drie mogelijkheden en de eerste twee heb ik in diverse beschrijvingen gelezen.
Hij kreeg de kruik aangereikt van een toeschouwer of hij had hem gekregen bij de bevoorrading. Er is ook een mogelijkheid dat hij die kruik zelf bij zich had toen hij van start ging, want niemand weet het.
Wat we wel weten is dat hij die slokken nog maar net had genomen toen hij kronkelend van de pijn van zijn fiets viel en spontaan begon te braken. Er is toen algemeen aangenomen dat hij was vergiftigd.
Iedereen heeft dat verhaal voor lief genomen en het staat als zodanig dan ook in diverse publicaties. Maar er is natuurlijk nog een mogelijkheid. Misschien was Duboc wel een van de eerste dopingzondaars.
Misschien was zijn opvallend goede rijden in de dagen ervoor wel veroorzaakt door een bepaald medicament dat hij in het water in zijn drinkkruik had opgelost. Omdat het goed werkte had hij zich ook op deze dag geprepareerd. Met een grotere dosis dan de vorige dagen.
Tot ver na de Tweede Wereldoorlog redeneerden de meeste renners als volgt: als ik één pil neem dan rij ik harder, als ik er twee neem dan kan niemand mijn wiel houden dus als ik tien pillen neem dan ga ik als de brandweer.
Amfetamines zijn pas tijdens WO II ontwikkeld om soldaten aan het front wakker te houden, maar er bestonden in 1911 vast al wel opwekkende middelen. Misschien niet uit de chemische fabriek, maar van de een of andere duistere kruidendokter.
Daarom zou het best kunnen dat Duboc ook zo redeneerde en een overdosis in zijn kruik heeft opgelost. Er is nooit onderzoek gedaan naar de oorzaak van zijn ‘vergiftiging’ en daarom zou dat best een verklaring kunnen zijn.
Maar zelfs als deze theorie juist is dan nog zal de legende van Duboc, die door een tegenstander of een vijand werd vergiftigd, blijven bestaan en keer op keer worden naverteld.
Zo gaat dat met legendes ook al is de afloop niet fataal. Zoals in het geval Duboc die de Tour de France van 1911 gewoon uitreed. Op een tweede plaats achter winnaar Gustave Garrigou.
Hij is wel gestorven, maar dat was op 12 augustus 1941. Paul Duboc werd 57 jaar.

02-04-2017