Michel VAARTEN

Geboortedatum: 17 januari 1957
Geboorteland: België

Wie de naam van Michel Vaarten hoort of leest denkt direct aan de baan. Hij is inderdaad een van de veelzijdigste baanrenners geweest waarover België ooit beschikt heeft. Hij was van huis uit sprinter.
Als amateur was hij in die discipline van pure specialisten drie maal kampioen van zijn land en hij leek de opvolger te gaan worden van Jef ‘Poeske’ Scherens, Jos De Backer en Patrick Sercu, maar helaas voor hem was de belangstelling voor het sprinten op de baan tot nul greduceerd.
Gelukkig excelleerde hij niet alleen in de ooit zo populaire sprintduels, want hij won ook nationale titels op de kilometer met vliegende start, de puntenkoers, het onderdeel omnium en achter de derny.
Hij wqas aan de ene kant heel veelzijdig maar aan de andere kant geen renner die het zesdaagsenvak zodanig beheerste dat hij er een topper in kon worden. Hij reed er vele, maar er prijkt slechts één overwinning op zijn erelijst. Dat was in 1979 toen de Zesdaagse van Antwerpen won, samen met René Pijnen en Albert Fritz.
Zijn grootste succes is het wereldkampioenschap keirin geweest dat hij in 1986 behaalde en dat was toen nog een buitengewone prestatie. Als een van de weinige niet-Japanners kon hij in het land van de rijzende zon de specialisten daar partij geven.
Daarvoor verbleef hij twaalf jaar lang enkele maanden per jaar in Japan om er keirinwedstrijden te rijden. Dat verdiende goed, maar omdat er op die wedstrijden zwaar gegokt kon worden, verbleven de renners al die tijd in een streng isolement om eieder contact met het gokkende publiek uit te sluiten.
Ook in de Verenigde Staten was hij een graag geziene gast, die daar in de criteriums excelleerde. Hij won er trouwens ook eens een met de naam de Tour of the Americas, maar wat dat precies voor een wedstrijd is (of was) weet ik niet. Misschien kan iemand daar eens iets over melden.
Na zijn carrière werd Vaarten dernygangmaker in de zesdaagsen en bondscoach van de Belgische baanrenners. In die functies haalde hij regelmatig de publiciteit door openlijk kritiek voor zijn mening uit te komen en van zijn hart geen moordkuil te maken.
Bij de gangmakers had hij bedenkingen bij collega’s die in zijn ogen het vak niet verstonden, waardoor er vaak gevaarlijke situaties ontstonden. Dat was met name in de jaren dat de belangstelling voor het evenement tanende was en organisaties liever lokale gangmakers met weinig ervaring inhuurden, in plaats van de echte specialisten die van heinde en verre kwamen.
Als bondscoach mocht hij de prestaties van zijn pupillen nog wel eens relativeren als die in zijn ogen door publiek en pers teveel bejubeld werden. Dat was niet zo motiverend voor jonge renners, maar daar zat Vaarten niet mee. Zachte heelmeesters maken stinkende wonden, was de opvatting van de man die vandaag zijn 61ste verjaardag viert.

17-01-2018