Matteo TOSATTO

Geboortedatum: 14 mei 1974
Geboorteland: Italië

Vanaf vandaag rijdt er een 42-jarige mee en dat zal toch niet vaak zijn voorgekomen in de 99-jarige geschiedenis van de Giro d’Italia. Je moet wel heel erg van je vak houden om het zo lang vol te houden.
Zeker als je al een mensenleeftijd gregario bent, zoals ze in zijn vaderland een knecht noemen. Matteo Tosatto is nog altijd een gregario, ook al staan er enkele mooie zeges op zijn naam, zoals een Touretappe in 2006.
.Een meesterknecht zijn is een kunst die slechts weinigen goed beheersen. Je moet er in de eerste plaats heel hard voor kunnen fietsen, maar ook weer niet zo hard dat je je kopman in de vernieling rijdt.
Je moet tweedens een charismatisch karakter hebben, want alles geven en je dan toch volledig wegcijferen voor een ander vereist de instelling van de heilige Maarten. Het is meer dan een halve jas, die je met je kopman deelt.
Een knecht geeft alles en tegelijkertijd ook alles weg. Hij rijdt zich het heen en weer, maar de aandacht en de bloemen gaan altijd naar de man die ze in de meest gunstige positie naar de meet hebben geloodst.
Zelfs als die een keertje faalt. Nooit komt de Italiaanse Han Kock dan eens informeren hoe hij zich dan voelt en zelden schuift een journalist aan voor een diepte-interview. Ook de redactie van het Italiaanse equivalent van een lullig kwisje komt niet op het idee hem te vragen.
Hij doet het voor een alleszins redelijk salaris en zo nu en dan een schouderklopje van de kopman en de teammanager. En van de heer Tinkoff natuurlijk, de hoogste baas van de ploeg.
Zeg echter in de nabijheid van Alessandro Petacchi, Tom Boonen of Peter Sagan niet iets denigrerends over Matteo, want zonder hem zouden ze lang niet zoveel gewonnen hebben.
De renner uit Castelfranco rijdt rustig anderhalve kilometer op kop met zestig in het uur en dan was en is het voor de bovengenoemde kopmannen goed toeven aan zijn wiel.
En waarom zouden ze hem dan niet af en toe belonen? De enkele keren dat hij zijn eigen kans mocht gaan, liet hij die niet onbenut. Zo won hij in het verleden al ritten in de Giro en Parijs-Nice.
De mooiste zege was natuurlijk die etappe in de Tour de France in 2006. In de achttiende etappe eindigend in Macon. Sindsdien heeft de brave Matteo niets meer gewonnen. Hoeft ook niet, hij is al blij dat hij er nog bij is.

14-05-2016