ad ad ad ad
Deel 3 is uit

Mathieu CORDANG

Geboortedatum: 6 december 1869
Geboorteland: Nederland
Overleden op: † 24.03.1942

Mathieu Cordang was nog maar twaalf jaar toen hij als ketelbinkie de wijde wereld introk op een koopvaardijschip. Als matroos heeft hij alle wereldzeeën bevaren en zelfs een schipbreuk overleefd. Als dat noodlottig was afgelopen hadden we nooit van hem gehoord.
Toen zijn schip een keer in de haven van Vlissingen lag, hoorde hij dat daar een wielerwedstrijd werd gehouden. Er was een fiets aan boord en in matrozenpak meldde de Limburger zich aan de start. Hij had eerst op dek nog even fietsen geleerd, maar dat belette hem niet om die koers glansrijk te winnen.
Ze vertelden hem na afloop dat er veel geld in de wielrennerij was te verdienen en nog diezelfde dag monsterde hij af en vroeg een licentie aan bij de ANWB, die ver voor de KNWU verantwoordelijk was voor de administratie van het georganiseerde wielrennen.
Het heeft Cordang inderdaad roem en rijkdom gebracht, want hij was een van de grootste renners van zijn tijd. Een bourgondische man die van het leven hield, een hartstochtelijk sigarenroker was en een liefhebber van een goed glas. Hij ging er niet aan onderdoor, want hij kon maat houden in tegenstelling tot Jaap Eden.
Zijn wielernalatenschap is vrijwel verloren gegaan door brand, maar zijn kleinzoon Stan (foto 3) is er in geslaagd om heel veel tastbare herinneringen in de vorm van foto’s, wedstrijdverslagen, interviews, vaantjes, bekers, medailles, enzovoort bij elkaar te brengen.
Daartoe heeft hij onder andere enkele dagen lopen zoeken in het archief van de ANWB, opgeslagen in een vochtige bunker in de duinen bij Wassenaar, waar de grootste vereniging van Nederland de tastbare herinneringen aan de eerste Nederlandse wielerjaren al tientallen jaren geleden heeft neergepleurd.
Daar vond Stan onder meer het officiële recordboekje van zijn opa. Een waardevol document, maar hij mocht het niet meenemen, wel kopiëren, Die kopieën zitten nu in de vele ordners die hij met het Cordang-archief heeft gevuld, terwijl het origineel, beschimmeld en wel, in die bunker ligt weg te rotten. Schandalig, eigenlijk.
Stan Cordang, de kleinzoon die zijn opa nooit heeft gekend, woont in het mooie Limburgse plaatsje Swalmen. Hij wil de herinnering graag levend houden aan de man die samen met Jaap Eden aan de basis heeft gestaan van de Nederlandse wielersport.
Stan is oud-renner, fanatiek toerfietser, jurylid van de KNWU en beheerder van zijn opa’s nagedachtenis. Hij groeide op in het garagebedrijf dat zijn opa was begonnen en aan de muur in het kantoor hingen enkele foto’s van de roemruchte langeafstandbeul.
Mathieu Cordang was in 1895 wereldkampioen stayeren en in september 1897 legde hij in precies 24 uur 991 kilometer af met een gemiddelde van ruim 41 kilometer. Op een fiets die meer dan twintig kilo woog.
Onderweg verpulverde hij alle bestaande records, een prestatie om nog steeds diep je pet voor af te nemen. Hij heeft het ook eens tegen een rijdende trein opgenomen en gewonnen en verder tal van records op zijn naam gebracht, reden waarom hij met ere de bijnaam Recordang droeg.
De man had helemaal onsterflijk kunnen worden als hij in 1897 Parijs-Roubaix had gewonnen. Samen met de latere (en eerste) Tourwinnaar Maurice Garin draaide hij de beroemde wielerbaan op en werd door het opdringend publiek omvergeduwd, waardoor Garin onbedreigd kon winnen.
Mathieu Cordang overleed op 24 maart 1942 op 73-jarige leeftijd. Elf jaar later werd kleinzoon Stan geboren.

06-12-2017