Martial GAYANT

Geboortedatum: 16 november 1962
Geboorteland: Frankrijk

Martial Gayant is al sinds jaar en dag ploegleider van FDJ, de Franse formatie die al jaren op het hoogste niveau meerijdt met renners als Démare, Ladagnous, Molard, Roux, Roy Vichot en vooral Thibaut Pinot.
Weinigen zullen zich Gayant nog als renner herinneren. Toch staan er mooie overwinningen op naam van deze rustige inwoner van Picardië, zoals Parijs-Camembert in 1985, de Grand Prix Ouest-France Plouay in 1986 en de Tour de Limousin in 1990.
Verder etappezeges in de Ronde van Italië en in de Tour de France. Ook was hij in 1986 Frans kampioen, maar dat was in het veldrijden een discipline waar hij in de winter graag een uitstapje naar maakte.
Kortom, Martial Gayant was een goede renner in de jaren net na het tijdperk Hinault toen Frankrijk in afwachting was van een nieuwe superster, die overigens nog steeds op zich laat wachten, hoewel de ASO met het routeschema van de Tour van 2019 hoopt te kunnen afdwingen.
De mooiste uitslag op de erelijst van Gayant is waarschijnlijk zijn tweede plaats bij het WK op de weg van 1988. Het is een beetje schlemielig voor Gayant, dat niemand dat meer weet of het zich nog realiseert.
Hij stond in het Belgische Ronse echter wel degelijk op het erepodium met de Italiaan Maurizio Fondriest als de nieuwe wereldkampioen en de Spanjaard Juan Fernandez die derde werd. Ik zie voor diverse tv-schermen wenkbrauwen fronzen.
Velen zullen zich de tumultueuze finale van dit WK herinneren, maar niemand weet nog dat Gayant toen tweede werd. Wat was het geval? In de laatste ronde reden drie renners voorop met gering verschil op het peloton.
De Belg Claude Criquielion, de wereldkampioen van 1984, leek de beste papieren te hebben, maar zijn opmars werd gestuit door de Canadees Steve Bauer die de Waal pardoes de hekken in reed en daarmee ook zijn eigen kansen verprutste.
Lachende derde was de jonge Italiaan Fondriest die de regenboogtrui op een presenteerblaadje kreeg aangeboden. Iedereen die zich dit herinnert zal waarschijnlijk denken dat ze gedrieën ook het erepodium vulden, maar niets is minder waar.
Criquielion kwam lopend over de finish toen de kop van het peloton al voorbij was met Gayant als sprintwinnaar. Bauer die als tweede de streep was gepasseerd werd uiteraard gediskwalificeerd en Criquielion werd als elfde geplaatst.
Daarom heeft de man, die vandaag 56 jaar wordt, thuis in Chauny nog een zilveren medaille in de kast liggen. Voor wie twijfelen mocht dat Martial Gayant ooit een bekende wielrenner was.

16-11-2018