Mario GHELLA

Geboortedatum: 23 juni 1929
Geboorteland: Italië

Deze baanrenner uit de omgeving van Turijn was de eerste Italiaanse sprinter die na de Tweede Wereldoorlog internationale successen boekte.
Van 1945 tot en met 1948 was hij vier keer op rij Italiaans kampioen bij de amateurs en in 1951 behaalde hij dezelfde titel ook bij de profs.
Zijn grootste successen behaalde hij in 1948 toen hij als twintigjarige in één maand tijd wereldkampioen sprint amateurs werd en daarna de beste was in het Olympische sprinttoernooi op de Herne Hillbaan in Londen.
Hij klopte in de finale in een match à deux niemand minder dan Reginald Harris, die zijn overgang naar de profs jaren had uitgesteld om in eigen land tijdens die spelen te kunnen schitteren.
De Brit was zwaar gewond uit Afrika teruggekeerd, nadat hij als tankchauffeur als enige van de bemanning de inslag van een Duitse brisantgranaat had overleefd.
Na zijn herstel, dat vele maanden in beslag nam, werd hij afgekeurd voor militaire dienst en stortte hij zich op het hardfietsen.
Hij was een geboren sprinter en in 1947 werd hij wereldkampioen door in Parijs onze landgenoot Cor Bijster te verslaan.
In 1948 won hij in het eerste half jaar alles wat er te winnen was en een tweede wereldtitel, alsmede goud bij de Olympiade konden hem niet ontgaan, dacht men.
Maar in de sport bestaan er geen zekerheden, want Reginald Harris kreeg drie maanden voor aanvang van de spelen een ernstig ongeluk waarbij hij twee rugwervels brak. Tijdens de revalidatie kwam hij nogmaals te vallen en brak ook nog eens een elleboog.
Weg spelen. Maar Harris zat niet bij de pakken neer en was net op tijd hersteld om aan het WK en de spelen te kunnen deelnemen. Echter nog lang niet in de vorm om op het hoogste niveau te kunnen presteren en bij het WK werd hij slechts derde.
Bij de Olympische Spelen bracht hij het wel tot de laatste twee, maar kwam daarin een banddikte tekort tegen Ghella, die zijn medaille uitbundig vierde.
In tegenstelling tot Harris, heeft Ghella bij de profs niet veel klaargemaakt. Zoals gezegd werd hij in 1951 kampioen van Italië bij de profsprinters, maar daarna werd hij in eigen land overvleugeld door eerst Enzo Sacchi en vervolgens door Antonio Maspes.
Hij reed nog wat zesdaagsen en in 1957 stopte hij er mee. Als hij nog leeft, wordt hij vandaag 88 jaar.

23-06-2017