Marcel MOLINES

Geboortedatum: 22 december 1928
Geboorteland: Algerije
Overleden op: † 01.07.2011

Marcel Molines was een Algerijnse wielrenner die in 1950 een etappe won in de Tour de France. Algerije was toen nog een Franse kolonie, net als de Noord-Afrikaanse buurlanden Tunesië en Marokko. Behalve een nationale ploeg, namen ook altijd een stuk of vijf regionale ploegen uit Frankrijk deel aan de Tour.
Een van die ploegen was een Noord-Afrikaanse ploeg. Met zes renners waarvan vier uit Algerije en twee uit Marokko stond de ploeg op 13 juli 1950 in Parijs aan de start. Drie weken later kwamen er maar twee in Parijs aan, één meer dan de Nederlandse ploeg, waarvan allen de Rotterdammer Wim de Ruyter de eindstreep haalde.
In de eerste twaalf etappes kwamen die Arabieren in het stuk niet voor, maar in de dertiende en de veertiende rit schreven ze geschiedenis. De karavaan was in Zuid-Frankrijk aangeland en het was zo bloedheet dat de mussen uit de boom vielen en tal van renners onderweg met fiets en al rivieren, beken en zelfs de Middellandse Zee in doken of zich tot hun nek in een stadsfontein onderdompelden.
De mannen uit de Sahara begonnen zich in die hitte pas een beetje lekker te voelen en dat bleef niet zonder gevolgen. In de twaalfde etappe van St.Gaudens naar Perpignan gaf Abdelkader Zaaf het eerste teken van een Sahariaanse opleving door vijfde te worden in de door de Belg Maurice Blomme gewonnen rit.
Weliswaar met ruim zestien minuten achterstand, maar er stond eindelijk een Noord-Afrikaan in de uitslag. Zaaf had de smaak te pakken en een dag later in de beroemde etappe van Perpignan naar Nimes ging de donkere Algerijn er weer vandoor.
Hij kreeg gezelschap van de Fransen Georges Meunier en Antonin Rolland en ook zijn land- en ploeggenoot Marcel Molines sloot aan en de vier gingen er ondanks de verschroeiende hitte flink tegenaan. Het werd de dag van Zaaf en zijn verhaal staat in vele wielerboeken te lezen.
Hij was de man die, door de onderweg leeggedronken flessen wijn, zo bezopen werd dat hij van zijn fiets viel, onder een plataan zijn roes uitsliep (foto 2) om daarna in de verkeerde richting zijn weg te vervolgen. Hij werd daardoor een legende en dat was hij waarschijnlijk niet geworden als hij mee was blijven fietsen, hoewel hij als bestgeplaatste in het klassement met twintig minuten voorsprong virtueel in het geel reed.
De andere drie waren doorgereden tot Rolland, door de hitte bevangen, moest lossen. Ook Meunier toonde tekenen van uitputting, maar Molines peddelde rustig verder. Hij reed Meunier los en finishte met vier minuten voorsprong als winnaar in Nimes.
Een grootse prestatie waarvoor hij terug in Algerije uitbundig werd gehuldigd en nu nog steeds te boek staat als een van de grootste Algerijnse sportlieden. Dat voorrecht is Zaaf niet deelachtig geworden en dat heeft niet alleen te maken met het feit dat hij geen Touretappe heeft gewonnen.
Het feit dat hij als moslim had gezondigd door tegen de wetten van de koran alcohol te drinken was veeleer een reden om hem in zijn vaderland te beschimpen en te veroordelen.
De volgende dag in de rit van Nimes naar Toulon leek het Arabische feestje zich te herhalen. Weer gingen twee Noord-Afrikanen op avontuur. Dat waren de Algerijn Marcel Zelasco en de Marokkaan Custadios Dos Reis. Die hielden de voorsprong van twintig minuten wel vast en de Marokkaan won. Molines reed die Tour niet uit en de held in eigen land werd na zijn wielercarrière taxichauffeur in Marseille.
Marcel Molines overleed op 1 juli 2011 op 83-jarige leeftijd. Als er in Algerije nog iets van wielercultuur bestaat zal zijn heldendaad van 67 jaar geleden misschien wel ergens herdacht worden. De eerste en tot nu toe enige Algerijn die ooit een etappe won in de Tour de France.

22-12-2017