Marcel ERNZER

Geboortedatum: 23 maart 1926
Geboorteland: Luxemburg
Overleden op: † 01.04.2003

Vandaag precies vijftien jaar geleden overleed oud-renner Marcel Ernzer op 77-jarige leeftijd. Hij was de luitenant van Charly Gaul, de grootste wielrenner die het Groothertogdom Luxemburg ooit heeft voortgebracht.
Zo wordt Ernzer althans herinnerd, want dat hij veel meer was dan een onderdanige meesterknecht van de Engel van het Hooggebergte is allang in de vergetelheid opgelost. Bovendien wordt weleens over het hoofd gezien dat meesterknechten altijd goede wielrenners zijn.
Dat gaat zeker op voor Marcel Ernzer en die onvoorwaardelijke dienstbaarheid maskeert het feit dat de in Esch-sur-Alzette geboren Luxemburger een knappe renner was, die in 1954 Luik-Bastenaken-Luik won en na afloop ook werd uitgeroepen tot winnaar van het Ardeens weekeinde.
Dat was een puntenklassement dat tot stand kwam door de resultaten van de renners bij elkaar op te tellen van Luik-Bastenaken-Luik en de Waalse Pijl. Die wordt nu op de woensdag ervoor wordt verreden, maar in de jaren vijftig op de vrijdag ervoor.
Als mijn geheugen me tenminste niet in de steek laat. Ernzer werd in diezelfde tijd ook kampioen van zijn land en hij won in 1951 de Ronde van Luxemburg een prestatie die hij jaren later (1960) nog eens zou herhalen.
Na 1954 kwam Gaul op zijn weg en de zes jaar jongere Engel had het volste vertrouwen in de rustige en zwijgzame Ernzer. Kopmannen uit die tijd waren heel anders dan tegenwoordig en van knechten werd onvoorwaardelijke trouw verwacht.
Ze weken nooit van de zijde van hun kopman, wasten diens rug als hij in het bad zat en ze poetsten zijn schoenen. In nederige dienstbaarheid. Ernzer was zo’n knecht en hij was dag en nacht in het gezelschap van de grillige Gaul.
Hij droeg Gaul nog net de trap niet op, want met zijn meester reed hij jaar na jaar de Tour de France en de Ronde van Italië. In 1962 scheidden hun wegen zich, nadat Ernzer zijn carrière noodgedwongen moest beëindigen na een zware val in de afdaling van de Peyresourde.
Gaul zal hem sindsdien gemist hebben, maar in 1962 stelde de carrière van de Engel toch al niet veel meer voor. Hij heeft nog drie jaar gereden en op zijn naam ongetwijfeld nog hoge startgelden kunnen bedingen maar het winnen van grote koersen was er niet meer bij.
Op 6 december 2005 zijn de twee in de wielerhemel verenigd en de stoel voor Gaul zal daar ongetwijfeld met het hout stevig in de was en de comfortabele kussens opgeschud, hebben klaargestaan.
Leer mij een goede knecht kennen.

01-04-2018