Lucien TEISSEIRE

Geboortedatum: 11 december 1919
Geboorteland: Frankrijk
Overleden op: † 22.12.2007

De Fransman Lucien Teisseire uit het achterland van de Franse Rivièra, was net na de Tweede Wereldoorlog een van de beste renners van zijn land. Een onderscheiding op zich, want de Fransen hadden toen nog al wat kampioenen in de aanbieding.
Even zo uit het hoofd: Bobet (nog heel jong toen), Robic, Gauthier, Geminiani, Goasmat, Mahé, Diot, Caput, Fachleitner, Idee, Vietto (al heel oud toen) en ga zo maar door.
Teissiere was een sterke allrounder, die ondanks zijn stevige lichaam goed kon klimmen, maar ook op het vlakke zijn mannetje stond en die er ook nog een sprintje uit kon draaien als het zwaar was geweest.
En zwaar was het in die jaren altijd, al was het alleen maar vanwege de toestand van de kapotgebombardeerde wegen en bergpaden. Om een indruk te geven van zijn veelzijdigheid, hij won een keer Parijs-Tours, eindigde kort in Milaan-San Remo en Parijs-Roubaix, maar won ook de Dauphiné Libéré.
Hij startte acht keer in de Tour de France en reed ze allemaal uit. Zijn beste klassering was een zesde plaats in 1948 en hij won vier etappes. 1948 was zijn topjaar. Niet alleen vanwege die zesde stek in de Tour, maar ook vanwege zijn verrichtingen in het WK van dat jaar.
Dat werd voor het eerst na de oorlog in Nederland gehouden en de twee grote favorieten waren de Italianen Fausto Coppi en Gino Bartali. Die waren echter elk naar Valkenburg gekomen om er voor te zorgen dat de ander geen wereldkampioen zou worden.
Ze waren zo vastbesloten dat ze bereid waren hun eigen kansen, en die van de renners die hun koers op hen afstemden, daarvoor op te offeren. En toen werd het in de finale uiteraard prijsschieten voor de rest van het deelnemersveld.
Na een spervuur van uitlooppogingen en demarrages bleven er uiteindelijk vier renners voorop. Dat waren de Belgen Stan Ockers en Briek Schotte en de Fransen Apollinaire Lazarides en Lucien Teisseire.
Van die vier maakte Teisseire de sterkste indruk, zeker toen Stanneke Ockers door een lekke band de drie moest laten gaan. De inzet was de wereldtitel en Teisseire had goede papieren. Schotte en Lazarides waren strijkijzers en de brave Lucien had in dat sterke lijf nog wel wat over.
Maar in de laatste beklimming van de Cauberg trapte hij zijn versnellingsapparaat aan gort en met tranen in de ogen moest hij de twee andere laten gaan. Hij werd nog derde, maar het was een schrale troost. Pauvre Lucien!
Lucien Teisseire overleed vandaag precies elf jaar geleden. Hij werd 88 jaar.

11-12-2018