Lucien MAZAN (Petit Breton)

Geboortedatum: 18 oktober 1882
Geboorteland: Frankrijk
Overleden op: † 20.12.1917

De laatste decennia is de wielersport in alle lagen van de bevolking geaccepteerd, maar er is een tijd geweest dat wielrenner worden in de publieke opinie gelijk stond aan je onder dieven- en moordenaarsvolk begeven.
Horlogemaker Mazan, vanuit Bretagne naar Buenos Aires geëmigreerd, vond het dan ook maar niks dat zijn zoon Lucien belangstelling toonde voor een sport waar uitsluitend schorem aan meedeed.
Niet dat het toenmalige beroep van zijn zoon zoveel beter was, want de jonge Mazan was tangodanser van beroep en ook artiesten behoorden in de publieke opinie tot het uitschot.
Maar een tangodanser in Argentinië, de bakermat van deze dans, kon er nog net mee door. Na hoog opgelopen ruzies met zijn vader, keerde Lucien terug naar zijn geboorteland en om zijn vader te misleiden nam hij daar de schuilnaam 'Breton’ aan, waarmee hij zich voor wedstrijden inschreef.
Toen er al een renner van die naam bleek te bestaan, maakte hij er Petit-Breton van en die naam werd heel beroemd in de beginjaren van de twintigste eeuw.
Het was dus geen bijnaam, want die luidde uiteraard l’Argentin. Hij won in Europa diverse klassiekers, zoals Parijs-Tours, Milaan-San Remo en Parijs-Brussel.
Hij startte negen keer in de Tour, die hij twee keer won en waarin hij totaal zeven etappes op zijn naam schreef. Hij won ook een keer de Bol d’Or een marathonwedstrijd van 24 uur met gangmaking op de Parijse Buffalobaan. Dat was in 1904 en een jaar later verbeterde hij op diezelfde baan het werelduurrecord en bracht het op 41 kilometer en 110 meter.
Zijn eerste Touroverwinning was nogal omstreden omdat de grote favoriet Georget door materiaalpech ver werd teruggeworpen, maar in 1908 zette hij de zaken indrukwekkend recht.
Hij streed een strijd op leven en dood met de Luxemburgse geweldenaar François Faber en toen de stofwolken waren opgetrokken bleek De Argentijn aan het langste eind te hebben getrokken.
Door zijn twee Touroverwinningen staat zijn naam in de lijst van onsterflijken in de wielersport. Dat wil zeggen dat hij nooit vergeten zal worden, want onsterflijk was hij helaas niet.
Toen de eerste wereldoorlog uitbrak werd hij opgeroepen voor het leger. Hij vocht mee in de loopgraven, raakte enkele malen ernstig gewond, maar stierf uiteindelijk door een autoongeluk.
Pas vele jaren later werd bekend dat hij eigenlijk Mazan heette, maar hij is in de herinnering gebleven als Petit-Breton.
Deze grote coureur uit lang vervlogen tijden mocht maar 35 jaar worden.

18-10-2016