Leen van der MEULEN

Geboortedatum: 22 november 1937
Geboorteland: Nederland
Overleden op: † 02.09.2015

Eind jaren vijftig was hij een van de betere amateurs van Nederland. Hij was allround en hij behaalde per seizoen zo'n twintig overwinningen en het was dus niet zo gek dat hij van de Tour droomde.
In een andere Tour, die van Olympia, reed hij dat jaar opvallend goed tot hij genadeloos op zijn kokosnoot ging, zoals wielrenners dat zo mooi zeggen. Met een schedelbasisfractuur belandde hij in het ziekenhuis.
Na een jaar revalidatie was hij weer de oude. Althans nagenoeg, want hij had wat naweeën waarmee hij moest leren leven. Dat lukte, maar een ander gevolg was moeilijker te accepteren.
Hij merkte dat er af en toe in zijn hele lijf een verkramping optrad, waardoor alles blokkeerde. Wekenlang reed hij de sterren van de hemel, waarna hij dan op een dag door de eerste de beste koekenbakker werd gelost.
Hij ging van de ene specialist naar de andere, maar niemand kon de oorzaak vinden, laat staan voor genezing zorgen.
Een carriere op de weg kon hij vergeten, maar achter de motor zou het misschien nog wel lukken. Op een geleende stayersfiets ging hij het eens proberen. Alsof hij nooit anders had gedaan reed hij zijn eerste rondjes.
Hij ging wedstrijden rijden met gangmaker Bruno Walrave. Dat ging goed en hij behaalde successen, tot die verkramping zich weer manifesteerde en hij ternauwernood aan de rol kon blijven.
Bij het WK van 1961 in Zürich sloeg de verkramping al in de serie toe en hij leek uitgeschakeld. Er was nog een herkansing, maar niemand geloofde er in.
Bevrijd van de verkramping reed hij echter op één been achter gangmaker Bertus de Graaf naar de finale. Hij lootte daarin de koppositie en die stond hij niet meer af. WERELDKAMPIOEN!!!
Het jaar daarna reed hij bij de profs en in het WK in Milaan ging het weer mis. De serie beëindigde hij kansloos door een voedselvergiftiging en in de herkansing raakten zijn spieren weer verstijfd.
Hij besloot direct met wielrennen te stoppen. Enkele jaren later kwam een arts er via acupunctuur achter wat hem eigenlijk mankeerde. Een manueel therapeut hielp hem vervolgens van de problemen af.
Hij werkte toen al in het bouwbedrijf van zijn vader waar hij verantwoordelijk was voor de projectontwikkeling. Het bedrijf groeide en bloeide en in 1979 was het klimaat gunstig om te cashen.
Tot ieders verrassing emigreerde Leen vervolgens met zijn gezin naar Canada. Een jeugddroom, want die Canadese bevrijders hadden in 1945 grote indruk op hem gemaakt.
Hij werd Lien Vendermjoelen en hij stortte zich in Galgary in de projectontwikkeling. In 1996 verhuisde hij naar het mooie Vancouver Island om daar een groots fietsgebeuren op touw te zetten.
Deze Bike for your Life evenementen worden sindsdien elk jaar op twee plaatsen in Canada gehouden en honderdduizenden Canadezen hebben er inmiddels aan meegedaan. Daar is Leen van der Meulen best trots op.
Zelf is hij zijn racefiets altijd trouw gebleven en de oud-wereldkampioen fietst nog dagelijks fanatiek een pittig rondje. Niet om voor zijn life te biken, maar omdat het zo lekker is.

Uit Wielerhelden van Oranje 2003

Leen van der Meulen overleed vandaag precies een jaar geleden op 77-jarige leeftijd aan de gevolgen van kanker.

02-09-2016