Laurent BROCHARD

Geboortedatum: 26 maart 1968
Geboorteland: Frankrijk

We kennen Laurent Brochard voornamelijk van twee dinghen. In 1997 werd hij in San Sebastian een verrassende wereldkampioen en een jaar later was hij in de regenboogtrui betrokken bij het dopingschandaal van de Festina-ploeg.
Hij voorkwam de hoon die zijn landgenoot Virenque ten deel viel door al in een vroeg stadium een bekentenis af te leggen. Daarom is hij er vrij geruisloos afgekomen, evenals Christophe Moreau.
Zijn wereldtitel is nooit omstreden geweest, vanwege zijn bescheiden reputatie. Dit in tegenstelling tot een renner als Harm Ottenbros die een carrière lang is nagedragen dat hij in 1969 een onterechte wereldkampioen was.
Daar heeft Laurent Brochard geen last van gehad hoewel hij bepaald geen vedette was, toen hij wereldkampioen werd. Er is bij mijn weten nooit iets negatiefs over de renner uit Le Mans gezegd of geschreven.
Zijn palmares is inderdaad niet indrukwekkend al staan er wel overwinningen op in de Ronde van de Haut Var en het Criterium International. In die strijd om de wereldtitel profiteerde Brochard vooral van de tweespalt in de Franse ploeg, waarin Virenque en Jalabert elkaar het licht in de ogen niet gunden.
Omdat die twee niet zo makkelijk door één deur konden, viel de ploeg in twee kampen uiteen en werd er vooral verdedigend gereden. De Italianen en de Nederlanders waren daarentegen de hele dag in de aanval.
Onze jonkies van toen, als Boogerd, Knaven, Moerenhout, Van Bon en Vierhouten lieten zich keer op keer aan het front zien. Maar het was moeilijk om op dit vrij makkelijke parcours alleen of in een groepje weg te komen.
Demarrages te over, maar alles werd teruggepakt en zo leek een nog groot en compact peloton voor een massasprint op de streep af te gaan. De laatste vlucht in de laatste ronde leek ook gedoemd te mislukken.
Het waren drie man weg, te weten de Spanjaard Mauri, Brochard en Léon van Bon. Ze hadden een gaatje, maar echt weg kwamen ze niet. Net voor ze teruggepakt zouden worden demarreerde Brochard en Van Bon ging er achteraan.
Bij het vod van de laatste kilometer werden ze vanwege het aanstormende peloton gedwongen al met de sprint te beginnen. Daarin toonde Brochard meer inhoud te hebben terwijl het voor Van Bon te lang was. De Deen Bo Hamburger ging als eerste van het sprintende peloton nog nipt over onze landgenoot heen.
Het was de laatste keer dat er bij het WK voor profs op de weg een Nederlander op het erepodium heeft gestaan. Dat is twintig jaar geleden, het wordt tijd dat daar eens verandering in komt.
De Fransen deden het niet veel beter, want na Brochard heeft er nog maar één keer een Fransman (als derde) op het erepodium gestaan. Dat was Anthony Geslin in 2005.
Brochard, de renner met de paardenstaart, de oorringetjes, de dreadlocks en de bandana stopte in 2009 met de wielersport. Hij was toen veertig jaar. Na nog een jaar bij de amateurs te hebben gereden bekeerde hij zich tot het marathonlopen.
In de marathon van Vannes liep hij de mooie tijd van twee uur 36 minuten en vijftien seconden. Hij werd de snelste wielrenner onder de marathonlopers genoemd.
Bij leven en welzijn viert Laurent Brochard vandaag zijn 49ste verjaardag.

26-03-2017