Kees BAKKER

Geboortedatum: 29 januari 1916
Geboorteland: Nederland
Overleden op: † 31.03.1988

In het begin van de jaren vijftig was ik altijd present bij de Nederlandse baankampioenschappen die toen altijd in de zomermaanden werden verreden op de betonnen piste van het Olympisch Stadion in Amsterdam.
Ze namen er destijds een heel weekend de tijd voor om zeven nationale titels te verdelen. ’s Zaterdags werden vanaf een uur of tien in de ochtend eindeloze series afgewerkt en een enkele finale in de amateurnummers. Het stadion was dan altijd maar gedeeltelijk gevuld.
Op zondag was het aanzienlijk drukker, want dan waren de grote nummers aan de beurt. Er was jarenlang die finale sprint tussen Arie van Vliet en Jan Derksen en de middag werd altijd afgesloten met de stayersfinale over honderd kilometer.
Op het podium stonden na afloop altijd Jan Pronk, Kees Bakker en Cor de Best. Ze eindigden ook meestal in die volgorde. Van 1948 tot en met 1952 was dat zo en alleen in 1949 was de uitslag iets anders. Toen was Bakker kampioen voor Pronk en De Best was alle keren derde.
Er was meestal geen moer aan, want de drie heren draaiden plichtsbesef hun rondjes en er werd niet veel meer aangevallen als de posities eenmaal waren ingenomen. Ik herinner me Kees Bakker vanwege de droevige uitdrukking op zijn grof gebeeldhouwde gelaat als hij om de zoveel seconden langs kwam.
Zijn bijnaam was Konijntje maar ik heb nooit begrepen waarom, want hij leek veel meer op Droopy dat altijd ernstig kijkend hondje uit die strip van Tex Avery. Kees Bakker was toen al een veteraan, want al in 1939 kwam hij bij het NK in de uitslag voor.
Derde achter Wals en Bosland. Tot en met 1953 was hij daarna nog zes keer tweede en vier keer derde. Met zijn eerste plaats uit 1949 mee was hij dus een toonbeeld van regelmaat.
Zijn meest memorabele prestatie verrichte hij in 1951 toen hij een cruciale rol speelde bij het WK. Op het moment dat Jan Pronk in de finale de leiding had genomen lag Bakker op de laatste plaats. Hij werd door Pronk gepasseerd en daarmee had hij een ronde achterstand.
Of het van tevoren was afgesproken, weet ik niet, maar de buitenlandse stayers die Pronk wilden aanvallen moesten dus eerst over Bakker heen en die ging met iedereen het gevecht aan.
Niemand kwam er nog langs en Pronk reed in een zetel onbedreigd naar de wereldtitel. Van Jan Pronk weet ik dat hij Bakker na afloop keurig voor zijn bemoeienissen heeft betaald en dat ze tijdens de treinreis terug van Milaan naar Amsterdam er een goed glas champagne op hebben gedronken.
Kort daarna werd het verboden om tijdens stayerwedstrijden bij het WK dit soort hand- en spandiensten aan landgenoten te verlenen. Maar daar hadden Pronk en Bakker toen geen boodschap meer aan. Na zijn carrière baatte hij vele jaren een sigarenwinkel uit, de toen gebruikelijke pensioenregeling voor gestopte topsporters.
Kees Bakker overleed op 31 maart 1988 op de leeftijd van 72 jaar.

29-01-2018