Julien STEVENS

Geboortedatum: 25 februari 1943
Geboorteland: België

De herinneringen van Julien Stevens liggen vooral op Zolder. Hij hoeft er geen trap voor op want ze branden in zijn hart. 1969 was het jaar en het WK werd verreden op het autocircuit van Zolder.
Een vlak parcours waar in 2002 Mario Cipollini de regenboogtrui greep, een renner die je niet in de uitslag had gevonden als het ook maar iets lastiger was geweest. Een parcours waar ook een coureur als Juliën Stevens in stilte op hoopte.
In 1969 leek zijn droom waarheid te gaan worden als er op die zonovergoten middag geen Adelaar van Hoogerheide was opgestaan om er een stokje voor te steken. Tot zijn eigen schrik overigens want ook Harm Ottenbros droomde wel eens van een groot succes, dromen die hij tegenover niemand durfde uitspreken.
Harm had zichzelf met die bijnaam getooid als teken dat hij al de grootste moeite had met de Moerdijkbrug, de scheiding tussen zijn oude (Alkmaar) en nieuwe (Hoogerheide) leefgemeenschap. Julien Stevens was net als Ottenbros een bescheiden renner en de avond tevoren bij de teambespreking hadden ze allebei gezwegen toen gevraagd werd wie zichzelf kansen toedichtte op de wereldtitel.
Zeker Stevens had daar geen reden toe, want in de Belgische ploeg zaten mannen als Rik Van Looy, Roger De Vlaeminck, Walter Godefroot en Eddy Merckx. In dat gezelschap ga je al blozen als je jezelf kansten toedicht, laat staan dat je die durft uit te spreken.
Maar ja, het parcours bleek totaal niet selectief en renners als Stevens en Ottenbros pedaleerden moeiteloos mee in de finale met de vingers in de neus. Ze maakten deel uit van een kopgroep van twintig man met alle Belgische favorieten, alsook vijf Nederlanders.
Er werd constant gedemarreerd en op een gegeven moment slaagde een poging van Julien Stevens. De man uit Mechelen was een echte knecht en ook iemand die daar tevreden mee was. Wel was hij een renner met uitschieters. Zo was hij eens kampioen van zijn land en won hij de GP Pino Cerami.
Hij werd in Zolder door de kopmannen vooruit gestuurd om als springplank te dienen als een van hen voor de titel zou gaan. Maar de vier Belgische vedetten bleven zitten waar ze zaten. Ze gunden elkaar het succes niet en loerden naar elkander om direct te reageren als een van hen wat zou ondernemen..
Maar dat gebeurde niet en Stevens draaide zijn kilometertjes met aan zijn wiel die Ottenbros, die verrekte keeskop, geboren nabij de kaasmarkt van Alkmaar.
Harm Ottenbros, als renner zeker zijn gelijke, was de betere sprinter. Stevens probeerde van alles om hem kwijt te raken, maar de Adelaar had die dag superbenen. En Harm kende alle trucjes van de sprinter, opgedaan in de criteriums en kermiskoersen die hij met zijn eindschot had gewonnen.
In de laatste kilometer hoefde hij op kop maar even zijn remmen aan te tikken om Stevens te doen reageren. De Belg kwam op kop met Harm lachend in zijn wiel. Het was gebeurd met de brave Julien. Het werd zijn meest besproken prestatie. Schjemielig!
En dat moet hij elk jaar op zijn verjaardag weer vertellen. Tot vervelens toe hoe die Ottenbros hem een loer draaide. Dit jaar voor de 49ste keer willen de verjaarsgasten het horen bij de viering van zijn 75ste geboortedag. Een mens zou zich om minder verhangen.

25-02-2018