Joop STAKENBURG

Geboortedatum: 21 januari 1928
Geboorteland: Nederland
Overleden op: † 20.10.1989

Toen in het begin van de jaren vijftig wekelijks in het Olympisch Stadion de Populaires werden gehouden om aankomend baantalent wedstrijden te laten rijden, was er aan het eind van de avond altijd een koers voor stayers. “Motoren in de baan”, galmde de stem van speaker Willem Steenbergen door het vrijwel lege stadion want de paar duizend bezoekers zaten samengepakt op de marathontribune. Uit die tijd komt de naam galmbak.
Die wedstrijden waren niet bedoeld voor de gevestigde orde, maar voor jonge renners die het met geleend materiaal van de wielerbond wel eens achter die motor wilden proberen. Drie Amsterdammers meldden zich. Joop Kunst was op weg en baan een goede renner, maar dat kon bepaald niet gezegd worden van de andere twee. Martin Wierstra en Joop Stakenburg stelden als coureur niet veel voor, maar achter de motor bleken ze echter over onvermoede kwaliteiten te beschikken.
Twee heel verschillende types. Wierstra de beschaafde advocatenzoon en Stakenburg, een volkse Amsterdammer met de daarbij behorende vocabulaire uit de Kinkerstraat. Hij werd onverwacht nog een behoorlijke stayer, hoewel geen topper. Wierstra was dat een aantal jaren wel en alleen een superieure Guillermo Timoner (6x wereldkampioen) kon hem in 1960 van de wereldtitel afhouden.
Staak bracht ht niet zo ver, maar werd in 1961 wel derde bij het Nederlands kampioenschap achter Wierstra en Arie van Houwelingen. Dat was tevens zijn plafond. Na zijn carrière werd hij gangmaker en als entraineur werd hij met een geweldige abri wel een topper. Met Noppie Koch en Bruno Walrave bestierde hij jarenlang het internationale stayersdom.
Zijn praktijken op de motor waren niet altijd even netjes, want hij kon gevaarlijke toeren uithalen om zijn renner aan de zege te helpen. Bij het WK van 1969 in het sportpaleis van Antwerpen ging hij met zijn renner Theo Verschueren zo ver dat Bertus de Graaf, de gangmaker van Jaap Oudkerk, dat na afloop een regelrechte moordaanslag noemde.
Langzamerhand werd de mooie stayerssport door het gedrag van de gangmakers kapotgemaakt. Ze regelden niet alleen de wedstrijd, maar ook de financiën en aan de renners werd meestal niets gevraagd. Renners die wel wilden rijden, maar in volle finale merkten dat hun gangmaker de gaskraan maar niet wilde opendraaien, terwijl zij luidkeels 'harder, harder' riepen.
Door dit soort ook door het publiek waargenomen, onsportief gedoe, maakte Piet van der Molen, de toenmalige voorzitter van de KNWU, zich ernstig zorgen over de toekomst van de demi-fond en hij vroeg de drie gangmakers eens op het bondsbureau te komen om over de problemen te praten. De oud-politiecommissaris bracht zijn bedenkingen naar voren, maar de heren waren niet bereid ergens op in te gaan.
Stakenburg zat er ongeïnteresseerd bij, sabbelend op een lollie waarvan het stokje demonstratief uit zijn mondhoek stak. Bij het afscheid nam hij de preses even apart, pakte de lollie uit zijn mond en drukte Van der Molen het kleverige restant in de handen en zei in plat-Amsterdams: “Van der Molen, je bent een toffe gozer, hier hep je een lollie van me.”
Joop Stakenburg is triest aan zijn eind gekomen, want op weg naar een wedstrijd maakte een dodelijk ongeluk op de Duitse Autobahn op 20 oktober 1989 een eind aan zijn leven. Hij werd 61 jaar.

21-01-2018