Jo van SEGGELEN

Geboortedatum: 5 augustus 1941
Geboorteland: Nederland

Het verhaal waarom Jo van Seggelen wielrenner is geworden lijkt als twee druppels water op die van vele andere renners van het platteland. De boerenzoon die dagelijks vele kilometers moest afleggen om naar en van school te gaan.
Op de fiets uiteraard en dan met nog een aantal jongens er een wedstrijdje van maken. Die dagelijkse koers kreeg een certificaat van echtheid, omdat de eindstreep van de Ronde van Budel-Dorpplein het hele jaar zichtbaar was en daar werd iedere dag weer gesprint om de overwinning.
Jo ging zo vaak als eerste over die streep dat zijn vader hem voor zijn verjaardag een racefiets gaf. Om mee te fietsen, niet om mee te wielrennen, want dat was veel te gevaarlijk. Een jaar later had hij al zijn eerste licentie in huis en was Jo van Seggelen echt coureur.
Hij geloofde in zichzelf en in zijn toekomst als wielrenner en hij leefde als een monnik voor zijn sport. De geneugten des levens, inclusief carnaval, liet hij zonder moeite aan zich voorbijgaan. Negen uur ’s avonds naar bed en geen minuut later.
Het had succes en Jo werd een sterke amateur die mooie uitslagen reed. Hij zat al spoedig in de selectie van bondscoach Middelink toen de telefoon ging. Het was Gé Peters, de vroegere pistier, die Jo vroeg beroepsrenner te worden bij zijn Caballero-ploeg.
Jo vroeg bedenktijd om diezelfde dag nog een telefoontje te krijgen. Nu van Joop Middelink die de jonge Brabander overhaalde nog geen prof te worden, maar nog een jaartje amateur te blijven.
Hij zou dan de Vredeskoers (Warschau-Berlijn-Praag) gaan rijden en alle klassiekers en als hij daarin goed presteerde zouden de profaanbiedingen vanzelf binnenkomen. Het liep iets anders, want de Vredeskoers ging niet door. In plaats daarvan mocht hij met de Nederlandse selectie naar de Ronde van België.
Daar veroverde hij in de derde rit de leiderstrui. Zonder te willen beweren dat hij die ronde zou hebben gewonnen, werden zijn kansen opgeofferd aan die van Harry Steevens, destijds zo’n beetje de beste amateur van Nederland. Om een aantal redenen kreeg Jo onenigheid met de bondscoach en was toen wel gedwongen om beroepsrenner te worden.
Wie in die tijd ruzie maakte met Middelink, kwam als amateur nergens meer aan de bak. Als beroepsrenner kreeg hij een plaatsje bij de Willem II-Gazelle-ploeg van Ton Vissers. Op de dag dat hij in Valkenswaard zijn contract ging tekenen, tekende hij ook de hypotheekakte voor een eigen huis.
Hij was daarmee verplichtingen aangegaan en er moest dus brood op de plank komen. Hij kreeg van Vissers niet veel kansen, reden waarom hij al na drie jaar met wielrennen stopte om in Budel een rijwielzaak te beginnen.
Die heeft hij twaalf jaar geleden beëindigd. Het was hard werken, maar hij heeft altijd tijd vrijgemaakt om te fietsen. Samen met een kameraad heeft hij al die jaren bijna dagelijks getraind en wedstrijden gereden in steeds oudere categorieën van het veteranenschap.
In 2005 werd zijn kameraad ernstig ziek en de twee hebben noodgedwongen de wieleractiviteiten gestaakt. Gelukkig is zijn goede vriend genezen verklaard en de buddy’s zijn weer opgestapt. “Met tien kilometer per uur zijn we weer begonnen, maar het ging allengs beter”, vertelde Jo me een aantal jaren geleden trots door de telefoon. “Voor mij hoeven de wedstrijden niet meer, maar mijn kameraad was vastbesloten.”
Toen stokte zijn stem, ik hoorde hem slikken en vervolgde hij: “Nog één keer dat rugnummer opspelden was zijn grote wens en dat gaat er een keer van komen. Dat doen we samen, want dat doe je voor een kameraad die van zo ver is teruggekomen.”
Jo van Seggelen viert als het goed is vandaag zijn 77ste verjaardag. Ik hoop dat hij nog fietst. Met zijn kameraad.

05-08-2018