Jef (Poeske) SCHERENS

Geboortedatum: 17 februari 1909
Geboorteland: België
Overleden op: † 09.08.1986

Ik heb het al vaker op deze plaats geschreven dat ik in september 1999 het genoegen heb gehad, en het was echt een genoegen, om de heren A. van Vliet en J. Derksen te mogen interviewen.
Al in mijn prille jeugd nam mijn vader me mee naar het Olympisch Stadion om daar deze topsprinters aan het werk te zien. Het artikel zou in de laatste maand van de twintigste eeuw worden afgedrukt in Wielerrevue als een terugblik op de bijna afgelopen eeuw.
Arie van Vliet en Jan Derksen hebben als actief renner een groot deel van die periode beleefd en daarvoor en daarna natuurlijk ook niet zitten slapen en vandaar het interview.
Ik vroeg hen onder meer welke sprinter – van al die honderden waarmee ze de degens hadden gekruist – de grootste indruk had gemaakt. Ze hoefden geen moment na te denken, want eenstemmig klonk de naam Jef Scherens, de Belgische baansprinter die vandaag 109 jaar geleden werd geboren.
“Dat was een zuivere sprinter. Met van die korte trip-trip-tripdemarrages was Jef voor niemand te houden. Harris en Maspes waren ook zuivere sprinters, maar we wisten hoe we die aan moesten pakken.”
Tegen Scherens was echter geen tactiek te verzinnen en de Belg werd zeven keer wereldkampioen. Zes keer op rij tussen 1932 en ‘37 en nog een keer in 1947. Als je dan weet dat er vanwege de oorlog tussen 1940 en 1945 vanwege de Tweede Wereldoorlog geen wereldkampioenschapstoernooien werden georganiseerd, dan mag je rustig aannemen dat deze geweldenaar de tien titels of meer had kunnen bereiken.
Het aantal van zeven is later geëvenaard door de Italiaan Antonio Maspes en ik meen dat de Japanner Koichi Nakano in de jaren zeventig en tachtig tien keer wereldkampioen werd. Maar de tegenstand die Nakano in zijn tijd had, stond in geen verhouding tot de klasse van het elitegezelschap waar Poeske mee te maken had. Dat was namelijk zijn bijnaam vanwege zijn katachtige demarrage.
Poeske is door dat sprinten een welgesteld man geworden, maar hij leefde uitermate zuinig, volgens Van Vliet en Derksen op het vrekkige af. Hij werd jarenlang, zomer en winter, in hetzelfde kostuum gesignaleerd en dat had hij ook nog cadeau gekregen van de directeur van Oerlikon, de wielerbaan van Zürich.
Pas toen hij in 1947 zijn laatste titel had behaald vond hij het tijd om een nieuw kostuum aan te schaffen. ‘Het kon er zeker af’, schreef Derksen cynisch in zijn boekje Met Banddikte uit 1961. Jef Scherens overleed op 9 augustus 1986. Hij werd 77 jaar.

17-02-2018