Jean ROBIC

Geboortedatum: 10 juni 1921
Geboorteland: Frankrijk
Overleden op: † 06.10.1980

'Hij had een gezicht als een zure appel, vol spikkels en sproeten. Hij had olifantsoren. De spieren op zijn armen en benen leken door een veldwerk van knobbels met elkaar verbonden. Als hij uit de mistflarden om de Pyreneeëntoppen opdook, leek het of er een geslachte kip kwam aanscheren. Deze knoestige dwerg was Jean Robic. De hartstocht zichzelf tot op de bodem tegen te komen spetterde van hem af.’
Zo begint het tweede hoofdstuk van het boek Heldenlevens, de bestseller die Martin Ros in 1987 publiceerde. Het is een rake typering van een van de opvallendste Franse renners uit de wielergeschiedenis.
Jean Robic was een van de beste wielrenners in de jaren direct na de Tweede Wereldoorlog. Met Louison Bobet was hij toen het gezicht van het Franse wielrennen en hij was waarschijnlijk nog populairder dan Bobet, die net als hij uit Bretagne kwam.
Uit dat qua natuurschoon schitterende schiereiland aan de noordwestkust van Frankrijk zijn altijd goede renners voortgekomen. Het is kennelijk een uitstekende voedingsbodem voor hoekige karakters op de fiets.
Het grote talent van Robic werd gedragen door zijn geweldige klimtalent. Hij had er alles voor mee om in het hooggebergte te excelleren en in de klimstatistieken van de Tour de France staat hij nog altijd hoog genoteerd.
Als klimmer beter bevonden dan Gino Bartali, Fausto Coppi, Federico Bahamontes en Lucien Van Impe. Hij won maar één Tour, die van 1947. Of hij er meer had kunnen winnen, is een vraag die moeilijk beantwoord kan worden.
Toch won hij de enige Tour de France die hij op zijn naam bracht niet in de bergen gewonnen, maar in de laatste etappe in 1947. Die ging van Caen naar Parijs over 257 kilometer en Robic verrastte geletruidrager Pierre Brambilla door met een grote groep mee te muizen. Hij kwam ruim dertien minuten eerder in het Parc des Princes aan dan Brambilla en werd zodoende winnaar van de eerste naoorlogse Tour de France.
Hij had de Tour veel vaker moeten winnen, maar had in zijn tijd te maken met moordende concurrentie. Een groter nadeel was zijn eigenzinnige karakter dat succes vaak in de weg stond. Een Tourwinnaar moet een sterke ploeg achter zich hebben en zo min mogelijk vijanden hebben, maar Robic maakte met iedereen ruzie.
Als gevolg daarvan reed hij zijn meeste Tours in de regionale ploeg der Bretoenen. Zijn leven na de koers was dramatisch en zijn einde triest, maar met elkaar maakt het hem tot een legende van de wielersport.Martin Ros heeft dat indertijd met veel gevoel voor melodrama opgeschreven.
Jean Robic, de onooglijke dwerg is er wel legendarisch door geworden en legendes zijn de meest leuke bijkomstigheden van de wielersport. Ik zie het Chris Froome niet worden. Robic overleed vandaag precies 37 jaar geleden aan de gevolgen van een auto-ongeluk. Hij werd 59 jaar.

06-10-2017