ad ad ad ad
Deel 3 is uit

Janneke VOS

Geboortedatum: 20 maart 1977
Geboorteland: Nederland

Ik heb altijd gedacht dat Gerard Vianen de enige wielrenner van naam is geweest die in Kockengen, dat vriendelijke dorp tussen Vinkeveen en Woerden, is geboren. Dat is ook zo, want Janneke Vos was geen wielrenner, maar een wielrenster en zij zag er eveneens het levenslicht. Een loepzuivere Kockenese dus, hoewel ze in tegenstelling tot Gerard later in Amsterdam is gaan wonen.
Janneke fietste tussen 1995 en 2006 twaalf jaar bij de vrouwen en haar erelijst lijkt in geen velden of wegen op die van haar naamgenoot Marianne. Dat hoeft ook niet want niet iedere wielrenster is een Keet, een Joekel van Boekel of een Voske.
Het is natuurlijk ook niet zo dat ze niks voorstelde, want de Flevotour staat op haar naam en de Tour de Okinawa in Japan, waar ze de Canadese Sandy Espeseth en Miho Oki, veelvoudig Japans kampioene, voorbleef.
Janneke is vooral bekend geworden door die ene dag in haar carrière toen ze boven zichzelf uitsteeg en de overwinning behaalde die haar naam vestigde.
Dat was op 25 juni 2005 toen ze in Rotterdam Nederlands kampioene op de weg werd. Een vrij onbekende renster die al jaren meedeed en op 28-jarige leeftijd plots iedereen aftroefde.
Ze zat er niet bij, toen vrijwel uit het vertrek zeven meiden aan de haal gingen. Die hebben de hele afstand voorop gereden en haalden een maximale voorsprong van anderhalve minuut.
Ze hielden vol, ook al kwam het peloton angstig dichtbij. Maar het gat dichtrijden lukte de groep vreemd genoeg niet.
Enkele rensters wel en Sharon van Essen was de eerste die bij de kopgroep aansloot. Even later gevolgd door Daniëlle Bekkering en die goedlachse renster uit Kockengen.
Met nog twee ronden te gaan leek de situatie voor de koploopsters hopeloos, want het peloton naderde tot op vijftien seconden. Ze konden het tiental voorop zien, nee ze konden ze ruiken.
Geen angstzweet, want het was vooral de sterke Van Essen die het tempo hoog opschroefde. Zo hoog dat er vier dames op de winderige Maasboulevard afwapperden.
Het was ook Sharon van Essen die de eindsprint leek te gaan winnen, maar tot haar spijt zag de Utrechtse in de laatste meters het wiel van Vos nog voorbij dat van haar komen.
Dat Janneke zelf ook verbaasd was over die onverwachte triomf blijkt uit de woorden die ze sprak toen er microfoons en mannen met blocnotes op haar af kwamen: “Ik heb alles gegeven, want een renster net onder de top krijgt niet vaak de kans om de titel te pakken.”
Zei die andere Vos. Die uit Kockengen.

20-03-2016