ad ad ad ad
Deel 3 is uit

Jan SNOEK

Geboortedatum: 15 november 1896
Geboorteland: Nederland
Overleden op: † 11.01.1981

De geschiedenis van het Nederlands kampioenschap stayeren voor profs begon pas in 1915. Daarvoor bestond er vanaf 1895 al wel een wereldkampioenschap voor profstayers.
In die periode behoorde onze landgenoot Piet Dickentman tot de grote vedetten en hij werd in 1903 wereldkampioen met zijn grootste concurrent de Duitser Thaddeus Robl op de tweede plaats.
De eerste Nederlandse kampioen was in 1915 Jan van Gent en dat was geen verdwaalde vogel. Daarna is het Nederlands kampioenschap drie jaar niet doorgegaan, vanwege de Eerste Wereldoorlog.
Nederland was wel neutraal, maar vrijwel volledig afgesloten van het buitenland. Daarom was er aan alles gebrek en waarschijnlijk ook aan brandstof voor de gangmaakmotoren.
In 1919 werd er weer gereden en Jan Snoek die vandaag honderdtwintig jaar geleden in Den Haag werd geboren, werd de eerste naoorlogse kampioen. Daarvoor was hij ook al eens Nederlands kampioen geweest.
Dat was bij de amateurs toen hij in 1916 een wedstrijd op de baan over tien kilometer zonder gangmaking won. Hij zou bij de profstayers tot en met 1928 die prestatie nog vier keer herhalen. In de tussenliggende jaren waren er steeds ereplaatsen voor hem.
Hij had in die tijd in eigen land af te rekenen met mannen als Piet Dickentman, Cor Blekemolen, John Schlebaum, Koos Storm en Frans Leddy en van die mannen was hij tussen 1920 en 1928 onbetwist de sterkste.
Snoekie was populair in Nederland en stayerwedstrijden waren altijd drukbezocht. Ook buiten de grenzen was hij vanwege zijn strijdlust een graag geziene gast, maar internationaal behoorde hij niet tot de toppers.
Hoewel hij in 1919 de Goldbokal van Berlijn wist te winnen, een hoog aangeschreven stayerskoers heersten de stayers uit Frankrijk, Duitsland, Zwitserland en België.
De grote stayers van die tijd waren Seres, Linart, Suter, Vanderstuyft, Grassin, Krewer en Sawall en dat waren toch de mannen die bij het WK de lakens uitdeelden.
Slechts één maal mocht Jan Snoek op het erepodium staan, toen hij in 1925 in eigen land tweede werd achter de fameuze Fransman Robert Grassin.
Hij was daarmee de eerste Nederlander na Dickentman die dat bij een wereldkampioenschap voor profstayers presteerde en het zou tot 1947 duren vooraleer er weer een landgenoot op het schavotje zou staan. Dat was Jan Pronk, die derde werd. Vier jaar later zou Pronk de tweede Nederlandse wereldkampioen na Dickentman worden.
Dat de Nederlanders lang geen rol speelden in het WK voor profstayers wilde niet zeggen dat Snoek en zijn tijdgenoten in armoede op een contractje moesten wachten, want er waren zo veel wedstrijden in binnen- en buitenland dat iedere goede stayer ruimschoots aan zijn trekken kwam.
Jan Snoek overleed op 11 januari 1981 op 84-jarige leeftijd.

15-11-2016