Jacques FRIJTERS

Geboortedatum: 22 januari 1947
Geboorteland: Nederland

In de reeks Nederlandse kampioenen op de weg bij de beroepsrenners kom je de grootste namen tegen uit de geschiedenis van het nationale cyclisme. Jan Raas staat er drie keer bij, Joop Zoetemelk twee keer, enzovoort.Ook Gerrit Schulte (4x), Peter Post, Jo de Roo (2x) Hennie Kuiper, Henk Lubberding (2x) Erik Breukink, Steven Rooks, en nog meer vermaarde namen staan op de lijst.
Van alle grote mannen uit het verleden ontbreken alleen Jan Janssen en Gerrie Knetemann. Die zijn er nooit in geslaagd om Nederlands kampioen te worden. Ze waren echter wel wereldkampioen, wonnen klassiekers en Janssen zelfs de Tour en de Vuelta. Kortom, het ontbreken van een Nederlandse titel doet geen afbreuk aan zijn rijke palmares.
Tijdens de carrière van Janssen was de overmacht van de Nederlandse merkenploegen altijd te groot en rijdend voor een Franse ploeg dook er altijd een mannetje van Willem II, Televizier of Caballero op zijn wiel als hij iets wilde forceren. Waarom De Kneet nooit in het roodwitblauw heeft gereden weet ik eigenlijk niet precies, maar in vrijwel alle jaren dat hij meedeed won er wel een ploeggenoot.
In die lange lijst met negentig kampioenen, vanaf 1927 tot heden, staan ook enkele renners voor wie Nederlands kampioenschap zowel hoogtepunt als uitschieter was. Zo iemand was Jacques Frijters die in 1969 met de hoogste nationale wielereer ging strijken. Hij reed wel voor een buitenlandse ploeg (Mann-Grundig) maar hij mocht om onverklaarbare redenen wel kampioen worden.
Hij was als Nederlander afkomstig uit Baarle-Hertog, die Belgische enclave in het zuiden van West-Brabant en hij kon best wel aardig fietsen. In 1964 behaalde hij bij de nieuwelingen 24 overwinningen en in de drie jaar daarna ging hij bij de amateurs elf keer als eerste over de meet.
In 1968 leek hij echt door te breken met tien overwinningen in één seizoen, waaronder twee etappezeges in het Circuit des Mines, een zware rittenkoers in Frankrijk. Hij kreeg een contract bij de profformatie van Mann-Grundig en in de trui van die ploeg werd hij verrassend Nederlands kampioen.
Hij won dat jaar nog enkele koersen, want zo’n trui geeft vleugels. Het was echter van korte duur. Met zijn kampioenstrui stapte hij in 1970 over naar de Nederlandse Caballero-ploeg, maar nadat hij zijn trui had overgedragen aan zijn opvolger ging het een heel stuk minder.
Die opvolger was Peter Kisner, ook zo’n onbekende in de lijst van Nederlandse kampioenen die na het overdragen van het roodwitblauw net als Frijters in de anonimiteit verdween. Meer dan af en toe een prijsje in een criterium was er voor de twee niet meer bij.
Zeker geen overwinningen en al in 1971 beëindigde de man die twee jaar eerder nog volop in de belangstelling stond al zijn wielerloopbaan. De opkomst en neergang van sommige kampioenen toont aan dat het makkelijker is om aan de top te komen, dan er te blijven. Jacques Frijters viert vandaag bij leven en welzijn zijn 71ste verjaardag.

22-01-2018