Hennie MARINUS

Geboortedatum: 26 augustus 1938
Geboorteland: Nederland
Overleden op: † 02.08.2018

Ik ben er niet zeker van, maar ik denk dat het in 1964 geweest moet zijn dat ik in het Olympisch Stadion aanwezig was voor de revanches van de wereldkampioenschappen wielrennen.
Een wat megalomane benaming, want er waren wat kersverse wereldkampioenen gecontracteerd, die gehuldigd werden om daarna een koersje te rijden met een vooraf afgesproken uitslag. Zo ging dat toen elk jaar.
Ik herinner me er eigenlijk niets meer van, maar de stayerwedstrijd voor beroepsrenners staat in mijn geheugen gegrift. Dat komt door het heroïeke optreden van een Amsterdamse renner, die ik nu nog regelmatig spreek.
De Spanjaard Guillermo Timoner was voor de vierde of vijfde keer wereldkampioen geworden en was op de Amsterdamse stadionbaan op weg naar een makkelijke zege. Zoals afgesproken.
De rest van het deelnemersveld was waarschijnlijk te verstaan gegeven dat ze het Timoner niet lastig moesten maken. De wereldkampioen moest winnen, want het was niet de bedoeling hem af te laten gaan.
Maar Hennie Marinus en vooral gangmaker ‘ome’ Frits Wiersma hadden er geen trek in om als programmavulling dienst te doen. Het tweetal besloot om dwars door de slag heen Timoner in zijn hemd te zetten.
Het leidde tot een aantal prachtige duels die het stadion (40.000 bezoekers) tot groot enthousiasme bracht. Hennie Marinus was in die tijd zeer populair bij de vaste bezoekers door zijn aanvallende manier van rijden.
De kleine Jordanees had de leiding veroverd en reed in overwinningsjubel naar de eindstreep. Het was echter de Belg Pol Depaepe en diens gangmaker Bertus de Graaf die roet in het eten gooiden.
Die combinatie reed met een paar ronden achterstand in de rondte en had geen enkele kans meer op de zege. Het was daarom vreemd dat ze ineens tegenstand boden toen de combinatie Marinus-Wiersma hen opnieuw wilde passeren.
De Graaf ving de leidende combinatie op, draaide de gaskraan open en sloeg de aanval af. Dan nog maar een keer geprobeerd, dacht zijn collega Wiersma, want Hennie aan zijn rol had superbenen en kon die avond de wereld aan.
Maar Bertus de Graaf was een ervaren gangmaker en was vastbesloten, het leidende duo er niet langs te laten. Ook de volgende aanvallen sloeg hij bekwaam af.
Zo werd Hennie Marinus voor het oog van het publiek langzaam gesloopt en moest de kleine man even passen om nieuwe krachten te verzamelen.
Dat was het moment waarop Timoner had gewacht. In één rush ging de wereldkampioen over de twee combinaties heen naar de eerste plaats. Marinus kon geen weerstand meer bieden en De Graaf gaf de wereldkampioen ruim baan.
Er ging een massaal geluid van teleurstelling door het stadion, gevolgd door een striemend fluitconcert aan het adres van kale Bertus. Het werd door het publiek niet begrepen dat een Nederlandse gangmaker een Nederlandse combinatie zo dwars kon zitten.
De Graaf zat echter niet in de wedstrijd om het publiek te pleasen, maar om geld te verdienen. Voor hemzelf en voor zijn renner. Gangmakers en renners waren in die tijd volledig afhankelijk van contracten. Daar ging de schoorsteen van roken.
Het was de wereldkampioen die bepaalde welke stayers hem in de vele wedstrijden, die overal in Europa werden gehouden, partij mochten geven. Zo werkte dat toen en Hennie Marinus wordt nog altijd emotioneel als hij aan die avond wordt herinnerd.
De held van toen is inmiddels een dierbare wielervriend, die vandaag zijn 78ste verjaardag viert. In blessuretijd, zoals hij zelf steeds zegt, want volgens de artsen had hij er niet meer mogen zijn.
Gelukkig trekt een lichaam zich niet altijd iets van voorspellingen aan en loopt Hennie nog altijd met zijn hondje door de Jordaan of de dijk langs de Vinkeveense Plassen, zijn zomerverblijf.
Er is nog veel meer over hem te vertellen, maar dat doen we een volgend keer. Daarom Hennie, van harte gefeliciteerd met je verjaardag en op naar de tachtig jaar. Die artsen weten veel, maar niet alles.

26-08-2016