Gerrit de VRIES

Geboortedatum: 13 mei 1967
Geboorteland: Nederland

Schaatsen was de eerste liefde van Gerrit de Vries en om de conditie in de zomermaanden op peil te houden ging hij ook fietsen. Hij kwam er achter dat hij op twee wielen beter uit de voeten kon dan op de gladde ijzers en zo werd bijzaak hoofdzaak.
Hij maakte naam door direct uit het vertrek volle bak te rijden en dat tot de finish vol te houden. Het werd zijn handelsmerk en al in de junioren kwam hij bij de selectie van bondscoach André Boskamp.
Die was in Oost-Duitsland opgeleid tot wielertrainer en zijn denkbeelden waren gebaseerd op ijzeren discipline en keiharde trainingsmethoden. In zijn selectie zaten de sterkste junioren van het land.
Toen die lichting de leeftijd had bereikt om naar de amateurs over te gaan, promoveerde Boskamp mee en zo kon hij gewoon verder werken om van die jongens wereldkampioenen en olympische medaillewinnaars te maken.
In 1986 boekte hij zijn grootste succes met een tot supereenheid gesmede formatie in de WK ploegentijdrit in Colorado Springs. Gerrit de Vries, John Talen, Tom Cordes en Rob Harmeling werden overtuigend wereldkampioen.
Gerrit is er van overtuigd dat hij nooit meer harder heeft gefietst als op die dag. Hij bleef nog twee jaar onder de hoede van Boskamp, maar de grootste kracht van de ploeg was tevens de grootste zwakte.
De vier renners waren zo op elkaar afgestemd dat de balans direct uit de ploeg verdween toen een van de vier naar de beroepsrenners overstapte. Het hoge niveau werd op het volgende WK en op de olympische spelen van 1988 niet meer gehaald.
De ploeg viel uit elkaar en Gerrit werd beroepsrenner bij de Superconfex-ploeg van Jan Raas. Er was daar helaas geen enkele interesse om het talent van De Vries te ontwikkelen. Het ging in die tijd de profploegen om zoveel mogelijk publiciteit te genereren en punten te verzamelen.
Neo-profs hadden geen punten en daarom werden ze ingezet om renners van naam aan nog meer punten te helpen. Het totaal van de hele ploeg was bepalend voor een startbewijs in de Tour en andere wereldbekerwedstrijden.
Daarom werd het talent van Gerrit vooral gebruikt om op kop te sleuren en dat heeft ie jaren gedaan. Toen hij uiteindelijk onderdak vond bij de Italiaanse Polti-ploeg, zeiden de Italiaanse renners die hem nog uit zijn amateurtijd kenden: "Wat hebben ze in Nederland in godsnaam met je gedaan?"
Na zijn carrière ging hij fanatiek de sportschool in. Hij wilde een soort Schwarzenegger worden en de afgetrainde wieleratleet groeide uit tot een spierbundel van honderdvijf kilo.
Iedere dag in het krachthonk de spieren ontwikkelen en `s avonds bij McDonald’s massa kweken. Het was een soort afreageren. Hij voelde zich er uiteindelijk niet lekker bij en hij kwam tot inkeer voor er ongelukken konden gebeuren.
Hij ging weer fietsen bij de masters, beter bekend als de ouwe-lullen-categorie. Hij verdient tegenwoordig zijn brood als vertegenwoordiger bij Bioracer, de bekende Belgische fabrikant van wielerkleding.
Hij bezoekt wielerverenigingen en racefietsenwinkels en daar wordt hij nog dagelijks herinnerd aan die dag in 1986 toen hij een held werd.

Uit Wielerhelden van Oranje 2003