Georges VANCONINGSLOO

Geboortedatum: 27 oktober 1940
Geboorteland: België
Overleden op: † 07.04.2002

De Waal Georges Vanconingsloo was in de jaren zestig een van de beste Belgische renners. Twee grote overwinningen staan op zijn palmares namelijk Parijs-Brussel in 1964 en Bordeaux-Parijs drie jaar later.
Beide overwinningen waren opmerkelijk. In Parijs-Brussel klopte hij niemand minder dan Rik Van Looy in de sprint en dat was een prestatie, zeker als je rekent dat ook Benoni Beheyt meesprintte, eveneens een zeer snelle jongen.
In Bordeaux-Parijs ging hij er al vandoor toen de overige renners zich nog van hun trainingspakken aan het ontdoen waren en de derny’s nog lang niet in koers mochten komen.
Hij reed 350 kilometer alleen aan de leiding om met een dikke minuut voorsprong op Herman Vanspringel, in het Parc des Princes te arriveren.
Vanconingsloo was een stevige vent, als renner sterk en snel en een echte man voor de klassiekers. In alle grote klassiekers is hij wel eens of meerdere keren kort geëindigd, kortom hij was een renner om in zware eendagskoersen rekening mee te houden.
In meerdaagse wedstrijden heeft hij zich minder onderscheiden, zeg maar helemaal niet. Hij startte drie keer in de Tour de France maar haalde nimmer Parijs. Eigenlijk is het een wonder dat Vanconingsloo een succesvol renner is geweest.
In zijn jeugd kreeg hij af te rekenen met kinderverlamming. Twee jaar lang bewoog hij zich in een rolstoel voort en leek een wielercarrière onbereikbaar, maar met veel doorzettingsvermogen en wilskracht wist hij toch een goede renner te worden.
Het was de bedoeling dat zijn zoon Philippe in zijn voetsporen zou treden, maar het lot besliste anders. Voor hij naar de rangen der professionals kon overstappen verongelukte de talentrijke amateur op 14 juni 1992 tijdens een koers.
Een automobilist reed het peloton in en Vanconingsloo junior werd vol geraakt. Te zijner ere is er nog elk jaar een koers met de naam Mémorial Philippe Vanconingsloo.
Olivier een andere zoon van Georges was ook wielrenner, maar die had veel minder klasse dan zijn vader en broer. Hij was twee jaar professional, maar zijn erelijst is bescheiden.
Georges Vanconingsloo overleed op 7 april 2002 op de leeftijd van 61 jaar.

27-10-2018