Georges CLAES

Geboortedatum: 7 januari 1920
Geboorteland: België
Overleden op: † 14.03.1994

Een onvervalste hattrick, daar droomde Georges Claes senior van in de eerste maanden van het jaar 1948. Parijs-Roubaix was zijn wedstrijd want niemand kon in die tijd zo goed over die stenen dokkeren dan hij, want hij was een renner met een sterke constitutie. Een echte keienvreter.
Dat zorgde ervoor dat hij op het eind op d’n piest van Robeke er altijd nog een sprintje kon uitpersen waar de anderen niet van terug hadden. In 1946 had hij zo met de Fransman Gauthier afgerekend en een jaar later had de snelle baanrenner Dolf Verschueren evenmin een schijn van kans gehad.
Zo trok Georges Claes vol zelfvertrouwen naar Parijs om een hattrick te scoren, een prestatie die alleen Octave Lapize in 1909, 1910 en 1911 had geleverd. Hij ging dat evenaren dat was zo goed als zeker. Oh, wat voelde hij zich sterk, de renner uit Vlaams Brabant.
Het verontrustte hem niet dat drie man al vroeg het hazenpad kozen en een voorsprong opbouwden. Hij zorgde er wel voor dat de kloof niet te groot werd en toen het moment daar was zette hij de achtervolging in met zijn landgenoten Michel Remue en Marcel Hendrickx in het wiel.
Ze hadden de koplopers snel te pakken en even later sloten ook Rik Van Steenbergen en Fiorenzo Magni nog aan. Dat waren niet de minsten, maar Claes ging als favoriet met zeven man de finale in. Hij straalde het ook uit en hij maakte zich niet ongerust ook niet toen Van Steenbergen even langszij kwam om te praten.
De man die later drie keer wereldkampioen zou worden, vertelde hem dat hij niet zo fris meer zat en dat hij zich wel wilde opofferen om Claes aan zijn derde zege te helpen. Dat een ervaren prof als Georges Claes daar intrapte, mag een wonder heten, maar hij was niet de enige in de wielergeschiedenis die met die oude smoes met boter en suiker is ingepakt.
Integendeel, de praatjes van d'n Rik maakte de man die vandaag 97 jaar geleden in Lovenjoel werd geboren alleen maar zekerder van zijn zaak. Hij voelde zich nog superfit en toen hij om zich keek en die vermoeide koppen zag, wist hij zeker dat hij voor de derde maal de Hel van het Noorden ging winnen.
Hij besloot te demarreren in de overtuiging dat niemand hem kon volgen. Met een verschrikkelijk demarrage pakte Claes honderd meter en hij besloot toen even uit te blazen en uit te blazen. Toen bleek weer eens dat coureurs uitstekende toneelspelers zijn.
Toen hioj omkeek zag de brave Claes de Fransman Emile Idee aankomen en die ging erop en erover met Van Steenbergen lachend in zijn wiel. Claes kon even niet reageren maar zag Verschueren komen. Toen die bij hem was merkte Claes al gauw dat ook de renner die later drie keer wereldkampioen stayeren zou worden, deel uitmaakte van de combine die hem op zijn dag in het pak moest naaien.
Het drong tot hem door dat hij al het kopwerk alleen zou moeten opknappen. De keienspecialist gaf alles en naderde de twee voorop tot op dertig meter. Toen hij ze bij wijze van spreken kon aanraken ging plotseling het licht uit bij de Brabander. Zwaar teleurgesteld zakte zijn hoofd tussen zijn schouders maar was prof genoeg om zich te realiseren dat een derde plaats meer opbrengt dan een vierde en hij klopte Verschueren,
Georges Claes senior stopte in 1952 met koersen met vijftig overwinningen op zijn palmares. Zeventien jaar later debuteerde zijn gelijknamige zoon bij de profs. Een verdienstelijke renner, maar lang niet zo goed als zijn vader. Die ging de geschiedenis is als de man die drie keer op rij Parijs-Roubaix had kunnen winnen.
Georges Claes was 74 jaar toen hij op 14 maart 1994 overleed.

07-01-2018