Franz KRUPKAT

Geboortedatum: 27 april 1894
Geboorteland: Duitsland
Overleden op: † 02.06.1927

Ieder jaar aan de vooravond van Parijs-Roubaix komt het record van Peter Post ter sprake. Met een uurgemiddelde van 45 kilometer en 129 meter kwam hij in 1964 in Roubaix over de streep en dat is sindsdien een record.
Er stond die dag een snoeiharde wind en die blies de renners in de rug. Dat record kan gebroken worden, het is alleen wachten op weer zo’n dag met een stormachtige zuidenwind om het record van Post te doen sneuvelen.
Voor de Amstelvener had het daardoor niet veel betekenis en records zijn er om gebroken te worden, zegt iedere grote sportman. Een record dat nooit gebroken zal worden is dat van de zesdaagseoverwinning met de grootst afgelegde afstand.
Dit om de doodeenvoudige reden dat er al vele jaren geen zesdaagsen meer worden verreden waarin de renners ook (6x24) 144 uur aaneen in het zadel blijven. Dat fossiele gedoe uit de negentiende eeuw is door diezelfde Peter Post afgeschaft.
Dat was na zijn actieve carrière en hij geen zesdaagsen meer reed, maar ze organiseerde. Hij heeft daarmee het evenement van de ondergang gered, want er was steeds minder belangstelling voor.
Daarom zal het record van de Duitsers Franz Krupkat en Richard Huschke nooit gebroken worden. Ze vestigden het in 1924 in Berlijn. Er werden in die tijd ieder winterseizoen twee zesdaagsen in de Duitse hoofdstad verreden.
Eén in het Sportpalast en de ander op de Kaiserdamm. Op die laatste locatie bleven de twee Duitsers de Italianen Oliveri en Tonani en hun landgenoten Rütt en Lewanov voor. Onze landgenoten Koos Storm en Cor Blekemolen werden achtste.
Krupkat en Huschke legden 94 jaar geleden in 144 uur tijd 4.544 kilometer en 200 meter af, hetgeen neerkomt op een uurgemiddelde van 31,5 kilometer. Krupkat won slechts twee zesdaagsen. Die tweede behaalde hij in hetzelfde jaar in Breslau met Walter Lorenz.
De in Leipzig geboren wielrenner deed het zesdaagsenwerk er maar een beetje bij, want de wielerdiscipline waarin hij vooral een goede boterham verdiende, was het stayeren. Een levensgevaarlijke bezigheid in die tijd, waar vele stayers tot genoegen van het vele publiek bij omkwamen.
Zijn ouders verboden het hem aanvankelijk en ze hadden gelijk. Op 1 juni 1927 maakte hij door een klapband een bijna-doodsmak in een stayerwedstrijd. Hij werd naar het ziekenhuis vervoerd, maar alle bijstand was vergeefs. Een dag na zijn opname overleed hij op 33-jarige leeftijd.
De moraal van dit verhaal: luister altijd naar je ouders.

27-04-2018