Franco BALLERINI

Geboortedatum: 11 december 1964
Geboorteland: Italië
Overleden op: † 07.02.2010

Deze coureur was een van de beste Italiaanse renners in de jaren negentig. Hij reed in die periode een prachtige erelijst bij elkaar. Vooral in de klassiekers, want hij was in het voorjaar op zijn sterkst.
Hij behaalde overwinningen in onder meer Parijs-Roubaix, Parijs-Brussel en de Omloop Het Volk. Een indrukwekkende lange atleet met een mooie zit, die niet altijd even slim koerste.
Ondanks al zijn overwinningen is de Florentijn het bekendst geworden door een pijnlijke nederlaag. Dat was in Parijs-Roubaix 1993 toen hij zijn medevluchter Gilbert Duclos-Lasalle schromelijk onderschatte en met de tweede plaats genoegen moest nemen.
Jan Zomer schreef er in Wielerexpresse een mooi stukje over, dat ik hieronder plaats: Het is 11 april 1993. Franco Ballerini heeft in anderhalf jaar geen wedstrijd meer gewonnen.
Vandaag is Parijs-Roubaix. Hij heeft er zin in, voelt zich sterk en zit de hele dag bij de eersten te rijden. Hij maakt indruk met zijn krachtige pedaalslagen. Als de finale begint, rijden zestien renners voorop.
Adri van der Poel en Herman Frison nemen vijftien seconden voorsprong. Ballerini wacht zijn moment af en rijdt dan in één tempoverhoging naar het duo. Hij achterhaalt ze vlak voor een klimmetje.
Hij voelt de pedalen niet, hij zweeft, voelt zich gelukkig, zit doodstil in het zadel. Daar waar de anderen zitten te zwoegen en te stampen, daar zit Ballerini doodstil, zijn pedaalslag hapert niet, neen, de ketting blijft één strakke snaar als bewijs van de ononderbroken kracht in zijn coup de pédale.
Frison en Van der Poel worden overstoken of zij stil staan. Alleen een amechtig hijgende Duclos-Lasalle hangt in zijn wiel. Ballerini laat hem zitten, want ach … De grimassen van Duclos zijn aandoenlijk, roepen meelij op.
Toch, als de oude vos even overleg pleegt met zijn ploegleider, is het gelaat ontspannen en verdwijnt de grimas. Als Franco achterom kijkt, tovert Duclos weer de diepe pijnlijke groeven in het gelaat.
Speelt Duclos komedie? Franco dendcert door, ijlt door het luchtledige, hoort klaroengeschal in de verte. Daar is de wielerbaan. Hij heeft het idee de hemel binnen te rijden.
Vandaag is het zijn dag, niemand zal hem kunnen weerstaan. Duclos kiest positie … Franco maakt geen gebruik van ‘de val’ van de baan, hij rijdt gewoon door, onderin de baan. Dan ineens, komt de oude Duclos opzetten!
Franco juicht, jubelt, zwaait, kust en schreeuwt van vreugde. Pffff, hij moest toch even verdapperen in die laatste meters. De oude Duclos kan toch ‘nog aardig fietsen op zijn leeftijd’.
De officiële uitslag komt … De wereld van Franco stort in, tranen lopen over zijn wangen en slingeren witte sporen in het stof uit De Hel.
Als een schreiend kind, waarvan men de lievelingsbeer heeft afgepakt, werpt hij zich in de armen van zijn ploegleider. Alle aandacht gaat terstond naar Duclos.
Ballerini wil stoppen met de wielersport, maar twee jaar later won hij de Hel van het Noorden alsnog.
Na zijn actieve carrière werd hij bondscoach. Aanvankelijk zonder succes, maar toen Paolo Bettini in 2006 en 2007 wereldkampioen werd en Alessandro Ballan in 2008 verstomde alle kritiek op de keuzes die hij maakte.
Op 7 februari 2010 nam Ballerini als co-piloot deel aan een autorally. De auto crashte en de oud-coureur liet het leven. Hij was slechts 45 jaar.

11-12-2016