Ferdinand BRACKE

Geboortedatum: 25 mei 1939
Geboorteland: België

Ferdinand Bracke, een Waal van Vlaamse afkomst, behoorde in zijn tijd - hij was prof van 1962 tot en met 1978 - tot de beste tijdrijders. Hij won de Grote Landenprijs, de GP Lugano en de Trofeo Baracchi samen met Eddy Merckx.
Hij was twee keer wereldkampioen achtervolging en in die discipline vier keer kampioen van België. En hij was natuurlijk werelduurrecordhouder, door op 30 oktober 1967 op de Olympische wielerbaan van Rome in één uur tijd een afstand van 48 kilometer en 934 meter te hebben gereden.
Daarmee was hij de eerste die de grens van de 48 kilometer doorbrak. Maar Bracke kon meer. Hij kon ook redelijk klimmen en hij was een goed ronderenner.
Zijn derde plaats in de Tour de France van 1968 bewijst dat en zijn overwinning in de Ronde van Spanje 1971 onderstreept dat nog eens. Toch figureert hij in mijn herinnering niet als een grote renner.
Daar zijn drie redenen voor. In de eerste plaats omdat er in zijn jaren als beroepsrenner veel groten waren, want zijn carrière overlapte bijvoorbeeld een deel van de loopbanen van fenomenen als Anquetil en Merckx.
De andere reden is dat Bracke een bescheiden man was die zich niet graag op de voorgrond drukte. En de derde reden was dat hij op cruciale momenten nog wel eens ten prooi viel aan zijn zenuwen.
Het fraaiste voorbeeld daarvan is de laatste etappe van de Tour de France 1968. Dat was een tijdrit en de mannen die in het klassement voor hem stonden (Vanspringel en Janssen) moest hij in zijn specialiteit kunnen hebben.
Hij kon het niet die dag en faalde jammerlijk, hoewel hij wel het erepodium haalde. Bracke was op jeugdige leeftijd al geheel grijs en dat gaf hem een bepaald aanzien in het peloton.
Na zijn carrière ging hij zich als bondscoach bezighouden met de Belgische amateurs en hij was jarenlang wedstrijdleider in de Grote Prijs Wallonië, in 1999 gewonnen door de vandaag eveneens jarig zijnde Patrick Jonker.
Ferdi Bracke wordt vandaag 77 jaar.

25-05-2016