Fabio ARU

Geboortedatum: 3 juli 1990
Geboorteland: Italië

Als Nederlandse wielerliefhebbers herinneren we ons Fabio Aru natuurlijk in de eerste plaats als die schavuit, die vorig jaar de kop van Tom Dumoulin er tijdens de voorlaatste etappe van de Vuelta meedogenloos afhakte en met de eindzege schoot ging.
Een zege die Tom toekwam, zoals we dat verblind door chauvinisme, meenden te weten. Zeker omdat hij dat deed omringd door zijn knechten en met de hulp van de Movistar-ploeg, terwijl Tom het alleen moest doen. ‘Ik is klein en zij zijn groot’.
Onzin natuurlijk, want Aru speelde het spel zoals Dumoulin dat ook zou hebben gespeeld, als het andersom was geweest. In de wielerwereld streeft iedereen zijn eigen belangen na en die van Aru waren die dag voor hem uiteraard het belangrijkste.
Deze Fabio Aru is gisteren voor het eerst vertrokken in de Tour de France als de onomstreden kopman van de Astana-ploeg. Zelfs Nibali zal voor hem moeten gaan knechten als dat zo uitkomt, zo heeft de van het eiland Sicilië afkomstige vedette plechtig moeten beloven.
Aru is ook een eilander, Hij is een geboren Sardijn, zoals de inwoners van Sardinië heten. Hij heeft er tot zijn achttiende gewoond, waarna hij naar het Italiaanse vasteland verhuisde omdat dat beter uitkwam met zijn sportieve ambities.
Hij was toen een talentvol mountainbiker en is pas op zijn twintigste, dus nog maar zes jaar geleden, gaan wielrennen. Dat dat geen onverstandige keuze was, toont zijn erelijst.
Al in zijn eerste jaar bij de espoirs werd hij tweede in de Baby Giro achter de Amerikaan Dombrowski. Hij werd gelijk als stagiair ingelijfd door Astana.
Een jaar later was hij prof bij de ploeg van Vinokourov en zijn beroemde landgenoot Nibali. Als ronderenner werd hij als een groot talent beschouwd. In de Giro van 2013 mocht hij ervaring opdoen en onderwijl de Haai van Messina helpen als dat nodig was.
In 2014 kreeg hij een vrije rol en beloonde dat vertrouwen met het winnen van twee zware etappes en het als derde bereiken van het erepodium. Die jongen wordt een grote, wist iedereen die hem bezig zag.
Vier maanden later werd hij vijfde in de Vuelta. Dat viel wat tegen, maar hij was nog jong. Had nog wat moeite met zijn concentratie.
In 2015 werd hij tweede in de Giro achter Alberto Contador en won hij, zoals hierboven beschreven, de Vuelta. Hij was klaar voor de Tour, schreven de kenners. Dat dat zo is liet hij een paar weken geleden zien in de Dauphiné toen hij na een indrukwekkende solo de derde etappe won.
Hij is nu een dag onderweg om de hoge verwachtingen waar te maken. Hij heeft een van de sterkste ploegen om zich heen en gaat – als hem niets overkomt – ongetwijfeld voor een podiumplaats. Welke, dat ziet hij nog wel.
Met het bereiken van zijn 26ste levensjaar is dit grote talent in deze Tour wel al een kandidatuur kwijtgeraakt. Gisteren nog wel, maar na vandaag telt hij niet meer mee voor het jongerenklassement.
Het zal hem een rotzorg zijn, want Fabio streeft inmiddels naar hogere doelen.

03-07-2016