Eric VAN LANCKER

Geboortedatum: 30 april 1961
Geboorteland: België

De Raleigh-ploeg van Peter Post had het imago dat iedereen er kon winnen. Natuurlijk waren er kopmannen, maar de knechten wonnen ook regelmatig. Bij de meeste andere ploegen uit die tijd was dat niet denkbaar.
Na Raleigh ging Post verder met Panasonic en ook in die ploeg werd die strategie het handelsmerk van de ploeg. Mannen als Erik Breukink, Eric Vanderaerden, Teun van Vliet en Jean-Paul van Poppel waren de vedetten, maar ook de knechten mochten zo nu en dan hun gang gaan.
In het voorjaar van 1989 sloegen twee van die domestieken toe. Eerst won Jean-Marie Wampers Parijs-Roubaix en twee weken later was het Eric Van Lancker die de winst in de Amstel Gold Race binnenhaalde.
‘Alweer een knecht’ kopten de kranten, want Van Lancker werd net als Wampers als een knecht beschouwd. De bescheiden Belg uit Tiegem, aan de voet van de Vlaamse Ardennen, kon er niet mee zitten.
Een jaar later won hij ook nog Luik-Bastenaken-Luik. Dat hij desondanks geen vedette is geworden ligt meer aan zijn bescheidenheid, dan aan zijn wielerkwaliteiten. Hij was een knap coureur die vooral in het heuvellandschap tot zijn recht kwam.
In de Tour de France en de Giro d’Italia kon hij geen potten breken, hoewel hij in de Ronde van Italië van 1986 toch op een veertiende plaats eindigde en een etappe won.
Wat ik destijds niet zo geslaagd aan hem vond, was zijn snor. Wielrenners horen geen snor te hebben en die opvatting deelde ik met de meeste renners, want het aantal snorren was in het peloton te verwaarlozen.
De bekendste snordrager uit de wielergeschiedenis was de Zwitser Urs Freuler, maar dat was voornamelijk een zesdaagsencoureur. In dat gesoigneerde wereldje met zijden koerstruitjes ligt dat gevoelsmatig anders, vind ik.
Toen Freuler ook op de weg ging rijden en in de Tour etappes won, vond ik weer dat die snor niet kon. Gelukkig is Van Lancker – in tegenstelling tot Freuler – tijdig tot inkeer gekomen en hij behaalde zijn twee grootste zeges met een glad geschoren bovenlip.
En zo hoort het ook, vind ik nog steeds en ik erger me behoorlijk aan al die baarden en andere vormen van gezichtsbehang in het huidige peloton. Ik snap het ook niet, want echte renners gaan echt niet van start als de beentjes niet gladgeschoren zijn, vanwege infectiegevaar bij valpartijden. Maar dat schijnt kennelijk geen rol te spelen als ze op hun gezicht gaan.
Ik heb geen idee hoe Eric Van Lancker er nu uitziet, met of zonder snor of baard bedoel ik. Hij zal er in ieder geval een stuk ouder uitzien, want hij viert vandaag zijn 57ste verjaardag.

30-04-2018