Bergwerff ad ad ad

Emile CARRARA

Geboortedatum: 11 januari 1925
Geboorteland: Frankrijk
Overleden op: † 14.05.1992

Ik heb het eens met Peter Post gehad over de renners die in zijn zesdaagsentijd zijn concurrenten waren. Het verraste me dat hij van allemaal een studie had gemaakt en hun sterke en zwakke punten na zoveel jaren nog paraat had. Zo zei hij over Fritz Pfenninger, jarenlang zijn vaste koppelgenoot, dat hij altijd precies wist wat die in de koers ging doen nog voor der Fritz dat zelf wist, maar geen idee had wat er privé in hem om ging. “We spraken in een zesdaagse nog geen drie woorden met elkaar.”
Miel Severeyns, de vaste partner van Rik Van Steenbergen, zijn grootste concurrent, was een hele sympathieke man met wie hij in de stille uurtjes veel is opgetrokken en voor Lucien Gillen, de Luxemburgse pistier had hij een grote bewondering. “Een beschaafde man, nooit een grote mond, maar iemand die onder alle omstandigheden zichzelf bleef.”
Ook Emile Carrara was een favoriet van hem, hoewel hij deze Fransman als jong broekie in het zesdaagsenvak maar kort heeft meegemaakt. Milou was volgens Post een geweldige renner die het hele veld pijn kon doen als hij het op zijn heupen had.
Dat was in de jachten waarin hij gaten dichtreed, alsof hij met een stel toerfietsers in de baan zat. Carrara was om die reden een publiekslieveling en dat werd een wisselwerking. Als het publiek de strijd op de baan te saai begon te vinden werd er van de tribunes 'Milou, Milou' gescandeerd.
Het resultaat liet niet lang op zich wachten, want de drager van die naam reageerde onmiddellijk en hij rustte pas als de stand in de top helemaal op zijn kop was gezet. Hij leek onvermoeibaar, maar hij was dan ook een renner met een grote inhoud.
Hij was een alleskunner. Hij reed zowel op de weg (5e in Luik-Bastenaken-Luik in 1946) als op de baan en hij was een heel sterke tijdrijder. Hij was nog maar negentien jaar toen hij in 1944 als amateur de Grand Prix des Nations won en alle beroemde profs van die tijd aftroefde.
Hij was ook Frans kampioen achtervolging. Maar de meeste roem vergaarde hij toch op de piste in ploegkoersen en de zesdaagsen. Hij startte 58 keer in een Six Jours en hij won er tien.
Vier met Guy Lapébie als koppelgenoot, twee met Georges Senfftleben, twee met Dominique Forlini en één met Raymond Goussot. Allemaal Fransen en de tiende zege behaalde hij met de Duitser Heinz Zoll.
Van die tien overwinningen behaalde hij er vijf in Berlijn, waar in zijn tijd ieder jaar twee zesdaagsen werden verreden en waar hij aan de zijde van vooral Forlini heel populair was.
Carrara ging op latere leeftijd in Kopenhagen wonen, een stad waar tientallen jaren lang gezesdaagd werd, als dat tenminste correct Nederlands is. Hoe hij daar terecht is gekomen, weet ik niet, maar wel dat zijn zoon Pascal daar geboren is.
Die werd ook wielrenner, maar haalde lang niet het niveau van zijn vader. Volgens de statistieken had Pascal de Deense nationaliteit, maar hij werd wel Frans kampioen bij de junioren.
Emile ‘Milou’ Carrara werd geboren op 11 januari 1925 en hij overleed vandaag 26 jaar geleden op 14 mei 1992. Wie snel kan hoofdrekenen weet dat hij 67 jaar is geworden.

14-05-2018