Emiel VAN CAUTER

Geboortedatum: 2 december 1931
Geboorteland: België
Overleden op: † 26.10.1975

Ik ga puur op mijn geheugen af als ik me Miel Van Cauter herinner als de beste amateur van de wereld in het jaar 1954. Hij had al zoveel gewonnen dat de Belgische wielerpers schreef dat hij in Duitsland eventjes de regenboogtrui kon gaan ophalen.
Met die druk op zijn schouders reisde de 23-jarige amateurrenner uit het Vlaamse Wolvertem naar de stad Solingen in Noordrijn-Westfalen in West-Duitsland waar het WK werd gehouden en tooide zich er inderdaad met de regenboogtrui.
Hij stond op de foto in Wielersport niet echt uitbundig op het erepodium, geflankeerd door de Deen Hans Andresen en onze landgenoot de Limburger Martin van der Borgh. Veel meer herinner ik me er niet van.
In 1955 werd hij prof en de verwachtingen bij de Belgen waren immens. De opvolger die de generatie Schotte-Van Steenbergen-Ockers in de vergetelheid zou drukken.
Hij stelde aanvankelijk niet teleur, want hij werd kampioen van België en behaalde twee vierde plaatsen in zowel Luik-Bastenaken-Luik als in Parijs-Tours.
De verwachtingen waren hooggespannen, want de Belgen zagen hem in gedachten al de Tour, de Giro en de Vuelta winnen, alle klassiekers op zijn naam schrijven. De regenboogtrui zou voor jaren zijn schouders omspannen. Ze wisten het zeker, maar het werd een bittere teleurstelling.
Miel Van Cauter was niet echt serieus met zijn vak bezig, verwaarloosde zijn training, gooide er in de koers vaak met de pet naar. Hij miste de verschroeiende ambitie van de echte Flandrien, waarvan er tientallen in het toenmalige peloton reden.
Dat kwam wellicht door zijn afkomst. Hij was in weelde opgegroeid in vergelijking tot de concurrentie die voor het merendeel uit straatarme arbeidersgezinnen stamde.
De familie Van Cauter was daarentegen zeer bemiddeld en was eigenaar van een florerende uitvaartonderneming. Die was echter uit de nood geboren.
De familie bezat renpaarden en na het bezetten van België gingen de Duitsers over tot het vorderen van zo veel mogelijk paarden. En dus waren ook de sierlijke volbloeden van de Van Cautertjes niet veilig.
Om te voorkomen dat ze zouden worden weggehaald, kocht vader Van Cauter enkele mooie koetsen. Van de ene dag op de ander waren de paarden dienstbaar aan het uitvaartbedrijf. waar die Moffen met hun tengels van af moesten blijven.
Miel Van Cauter stopte al in 1958 met de wielersport en begon een bedrijf in speelautomaten. Gokkasten waren in die tijd booming business en de jonge onderneming floreerde. Hij heeft met dat bedrijf ook nog enige tijd een wielerploeg gesponsord.
Dat was in 1972 en de ploeg droeg de naam Van Cauter-Magniflex-De Gribaldy. Rik Van Linden en Georges Pintens waren de kopmannen. Het heeft maar een jaar geduurd en toen werd het weer stil rond het voormalige wonderkind.
Tot zijn naam op 26 oktober 1975, vandaag precies 41 jaar geleden, weer alle voorpagina’s in België haalde toen bekend werd dat hij dood was aangetroffen in een hotelkamer in Bangkok.
De doodsoorzaak is altijd duister gebleven. Er zou sprake zijn van een hartstilstand, maar er waren ook geruchten dat Miel Van Cauter was vermoord. De ware toedracht is tot op de huidige dag een raadsel.
Miel Van Cauter werd slechts 43 jaar.

26-10-2016