Edward VISSERS

Geboortedatum: 4 juli 1912
Geboorteland: België
Overleden op: † 02.04.1994

Het zal je maar gebeuren. Je bent een goede wielrenner op de leeftijd van 26 jaar en bent al eens als vierde, vijfde en zesde geëindigd in de Tour de France. Je beste jaren moeten nog komen, jaren waarin het moet gebeuren.
Maar dan breekt een goede maand nadat je in de Tour van 1939 vijfde bent geworden de Tweede Wereldoorlog uit en is je hele wielertoekomst naar de vaantjes. Veel tijdgenoten bleven nog enigszins actief in die oorlogsjaren, maar Ward Vissers zette er in 1942 een punt achter.
De man uit Antwerpen was een geweldige karakterrenner die voor een kind van het vlakke land kon klimmen als de beste berggeit. In zijn eerste Tour werd hij nog niet goed genoeg bevonden voor de Belgische nationale ploeg met Sylvère Maes als kopman.
Daarom schreef de Antwerpse Sinjoor zich in als individueel deelnemer. Dat was toen nog een optie, maar is na de Tweede Wereldoorlog afgeschaft. D’n Ward deed het prima, want hij werd in de eerste week een keer zevende in een daguitslag.
Daarna volgde een reeks ereplaatsen in etappes waar hij dicht bij de dagzege was om in de allerlaatste rit van Caen naar Parijs toe te slaan en de ritzege te pakken.
Een jaar later stond hij lang derde in het algemeen klassement, maar in de twaalfde etappe miste hij de slag en wist de Fransman Cosson hem te in het klassement te passeren. Hij greep net naast het podium.
Hij zat toen al wel in de nationale ploeg en het jaar daarna ook. In de Pyreneeënrit van Pau naar Toulouse ging hij in zijn eentje lopen en hij bouwde een grote voorsprong op. Hij bedwong als eerste de Aubisque, vervolgens de Tourmalet en na de Aspin ging het vol gas naar Toulon.
De gele trui was in het bezit van de Fransman Vietto, en die was uiteraard vol in de achtervolging. Vissers had echter de dag van zijn leven en zijn voorsprong bedroeg op tachtig kilometer voor de streep al meer dan negen minuten.
Het leek een hopeloze taak voor Vietto, maar hij kreeg plotseling hulp. Van onverwachte zijde, want de Belgische nationale ploeg, waarvan Ward Vissers deel uitmaakte, ging meejagen op de eenzame vluchteling.
Kopman Maes was zich zorgen gaan maken over zijn eigen klassement en had zijn knechten naar de kop van het peloton gedirigeerd met de opdracht Vietto te gaan helpen. En zo geschiedde waarna Vissers een groot deel van zijn voorsprong moest inleveren.
Hij won wel op grootse wijze de etappe, maar verloor de eindzege. Het werd slechts een vijfde plaats, waarna Adolf Hitler de veelbelovende wielercarrière van Ward Vissers een verder halt toeriep.
Wat Vissers verder in het leven is gaan doen, weet ik niet. Wel weet ik dat hij vader werd, want zijn dochter trouwde later met Frans Aerenhouts, de vaste trainingsmaat van Jan Janssen.
Edward Vissers, geboren 4 juli 1912 overleed vandaag precies 24 jaar geleden.

02-04-2018