Eddy PLANCKAERT

Geboortedatum: 22 september 1958
Geboorteland: België

Renners als Eddy Planckaert zijn voor mij het zout in de pap. Hij is een van de laatste vertegenwoordigers van een uitstervend ras, schreef ik tien jaar geleden op deze plaats.
Dat is achterhaald, want renners als onder meer Alberto Contador, Thomas De Gendt, Alessandro De Marchi zijn onvervalste aanvallers, terwijl van de Nederlanders ook Robert Gesink en Bauke Mollema bewezen hebben het te zijn, als ze althans niet voor het klassement gaan.
Eddy Planckaert had de reputatie van een grappenmaker, een speelvogel, zoals ze in Vlaanderen zeggen. Een man die ook de kranten haalt met allerlei andere activiteiten. Hij past in het rijtje van Wout en Rini Wagtmans, Roger Hassenforder, Willy Debosscher, Gerben Karstens, Fedor den Hertog, Eric Vanderaerden, Dries van Wijhe en ga zo nog maar even door.
In dat opzicht verschilt de jarige Eddy sterk van de huidige generatie wielrenners, die vrijwel zonder uitzondering vreselijk serieus is en te boek staat als ideale schoonzoon.
Eddy is een telg uit een roemrucht wielergeslacht. Hij stond lang in de schaduw van zijn oudere broers Willy en Walter, maar onder ploegleider Peter Post kwam hij tot volle wasdom. Hij won veel, maar zijn handicap was dat hij na een aantal overwinningen verzadigd raakte en het niet meer voor honderd procent kon opbrengen om voluit te trainen en in de koers tot het gaatje te gaan.
Daardoor kwam het tot een breuk met Post, die altijd het uiterste van zijn renners eiste, en hij werd opgevangen door José De Cauwer, ploegleider van de bescheiden ADR-ploeg. De renners hebben, geloof ik, nooit salaris ontvangen van de onbetrouwbare sponsor, maar De Cauwer kwam in 1989 met de gele (LeMond) en in 1988 met de groene trui (Planckaert) in Parijs.
Het was de enige keer dat Eddy de Tour uitreed, want in het zicht der bergen wilde hij maar één ding: naar huis. In 1990 was hij weer terug bij Post en hij won verrassend Parijs-Roubaix. Hij verklaarde na afloop doodleuk dat hij zich had laten injecteren met cellen van schapenbloed en dat was een van de eerste vormen van bloeddoping in de wielersport. Of het verhaal waar was of een van zijn grappen is nooit onderzocht.
Als het waar was dan werd daar toen nog niet op gecontroleerd, laat staan moeilijk over gedaan en Planckaaert staat nog steeds op de erelijst van de Hel van het Noorden. Wat zal hij er zelf om gelachen hebben.
Na zijn carrière ging hij in zaken, maar een zakenman was hij niet. Hij ging twee keer gierend failliet en hij verspeelde al zijn geld. Met zijn gezin leende hij zich voor de druk bekeken reality soap De Planckaerts.
Je ziet hem veelvuldig nog steeds op de televisie, als analist in allerlei praatprogramma’s over wielrennen, hoewel hij dit jaar niet meer als vaste gast in Tour du Jour zat.
Toen heb ik dikwijls om hem moeten lachen, maar heb nooit een aflevering van De Planckaerts gezien. Dat zal best het aanzien waard zijn geweest, want Eddy is n’n zotte. Hij wordt vandaag 69 jaar en over soixanteneuf zal hij ook wel een grap[ in zijn mouw hebben.
Leer mij Eddy kennen ...

22-09-2017